منفذ
(مَ فَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - راه، محل نفوذ. 2 - سوراخ . ج . منافذ.
الثقب , المسام
الثقب , المسام
● aperture, utlet, ent
air hole ==> منفذ، بادگیر، چاه هوایىair pocket ==> (air hole =) ـ منفذ، بادگیر، چاه هوایىbore ==> [.v]: سوراخ، سوراخ کردن، گمانه، سنبیدن، سفتن، نقب زدن، خسته کردن، موى دماغ کسى شدن، خسته شدن، منفذ، مته، وسیله سوراخ کردن، کالیبر تفنگ، (مجازى) خسته کننده bore lenticel ==> (گیاه شناسى) عدسک، منفذ، خلل و فرج گیاهىpore ==> [.v]: سوراخ ریز، منفذ، روزنه، خلل و فرج، در دریاى تفکر غوطه ور شدن pore vent ==> [.vt. & n]: باد خور گذاردن براى، بیرون ریختن، بیرون دادن، خالى کردن، مخرج، منفذ، دریچهaperture ==> [.n]: روزنه، دهانه یا سوراخ، گشادگىoutlet ==> [.n]: دررو، فروشگاه، پریز، روزنه، مجراى خروج، بازار فروش، مخرج
[م َ ف َ / ف]
از گوش سرندای ازل استماع کن
نز گوش سر که منفذ او بر صواعق است .
کمال الدین اسماعیل (دیوان چ حسین بحرالعلومی ص 289).
تیری که چون ز منفذ سفلی گشاد یافت
در سنگ خاره قوت زخمش نشان کند.
پاره ای از ریش فرعون است در دست کلیم
منفذی از دود دوزخ کرده بردارالسلام .
به زخم سنگ سوراخ سوزن را منفذ جمل می ساختند. (جهانگشای جوینی ).
منفذی یابد در آن بحر عسل
آفتی را نبود اندر وی عمل .
منفذی داری به بحر ای آبگیر
ننگ دار از آب جستن از غدیر.
گفت منفذ نیست از گردونتان
جز به سلطان و به وحی آسمان .
منفذش نی از قفص سوی علا
در قفسها می رود از جا به جا.
کوه را غرقه کند یک زخم نم
منفذی گر باز باشد سوی یم .
طایفه دزدان عرب بر سر کوهی نشسته بودند و منفذ کاروان بسته . (گلستان سعدی ).
از گوش سرندای ازل استماع کن
نز گوش سر که منفذ او بر صواعق است .
کمال الدین اسماعیل (دیوان چ حسین بحرالعلومی ص 289).
تیری که چون ز منفذ سفلی گشاد یافت
در سنگ خاره قوت زخمش نشان کند.
کمال الدین اسماعیل (ایضاً ص 434).
پاره ای از ریش فرعون است در دست کلیم
منفذی از دود دوزخ کرده بردارالسلام .
کمال الدین اسماعیل (ایضاً ص 317).
به زخم سنگ سوراخ سوزن را منفذ جمل می ساختند. (جهانگشای جوینی ).
منفذی یابد در آن بحر عسل
آفتی را نبود اندر وی عمل .
مولوی (مثنوی چ رمضانی ص 271).
منفذی داری به بحر ای آبگیر
ننگ دار از آب جستن از غدیر.
مولوی .
گفت منفذ نیست از گردونتان
جز به سلطان و به وحی آسمان .
مولوی .
منفذش نی از قفص سوی علا
در قفسها می رود از جا به جا.
مولوی (مثنوی چ رمضانی ص 419).
کوه را غرقه کند یک زخم نم
منفذی گر باز باشد سوی یم .
مولوی .
طایفه دزدان عرب بر سر کوهی نشسته بودند و منفذ کاروان بسته . (گلستان سعدی ).
[م ُ ن َف ْ ف]
{ع ص}
(در طب قدیم ) هر چیز که تاثیر دوا یا غذایی را تسریع کند. (یادداشت مرحوم دهخدا).
{ع ص}
(در طب قدیم ) هر چیز که تاثیر دوا یا غذایی را تسریع کند. (یادداشت مرحوم دهخدا).
[م ُ ف]
{ع ص}
آنکه می گذراند و آنکه داخل می کند و درمی آید. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ). رجوع به انفاذ شود.
{ع ص}
آنکه می گذراند و آنکه داخل می کند و درمی آید. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ). رجوع به انفاذ شود.
