انگل
(اَ گَ) (اِ.) 1 - گیاه یا جانوری که تمام یا قسمتی از عمرش را به موجود دیگری بچسبد و از جسم او تغذیه کند. 2 - موجود زنده ای که روی پوست، داخل بدن انسان یا حیوانی زندگی کند. 3 - طفیلی، سرِخر، مزاحم، سربار.
(اَ گُ) (اِ.) انگشت، اصبع .
الضیف , المستنزف , القمر الصناعی , الاسفنج
الضيف , المستنزف , القمر الصناعي , الاسفنج
● sponger
Gast (m), Schmarotzen,Schwamm (m)
مجازیleech ==> [.vt. & n]: زالو، حجامت، اسباب خون گیرى، خفاش خون آشام، انگل، مزاحم، شفا دادن، پزشکى کردن، زالو انداختن، طبیبزیست شناسیparasite ==> [.n]: انگل، طفیلى، صداى مزاحم، پارازیتguest ==> [.vt. & n]: مهمان، (جانور شناسى) انگل، خارجى، مهمان کردن، مسکن گزیدنhanger on ==> وابسته، متکى بر، انگل، موى دماغ، مفت خورparastite ==> پارازیت، انگلraff ==> خیلى زیاد، آشغال، تفاله، انگلsatellite ==> [.n]: پیرو، انگل، ماه، ماهواره، قمر مصنویىsponge ==> [.v. & n]: اسفنج، انگل، طفیلى، ابر حمام، با اسفنج پاک کردن یا تر کردن، جذب کردن، انگل شدن، طفیلى کردن یاشدن sponge sycophant ==> [.n]: آدم چاپلوس، متملق، انگلtagalong ==> طفیلى، انگل، موى دماغsponger ==> [.n]: طفیلى، درکش
[اَ گَ]
{ا}
دل بغم گفتا که انگل وا شود
غم دلم را دوستداری می کند.
-انگل کسی شدن ; بار بی فائده او گشتن . (یادداشت مولف ).
* حلقه ای که گوی گریبان را در آن اندازند. (از برهان قاطع) (از فرهنگ سروری ). حلقه ای که گوی گریبان و تکمه کلاه در آن کنند. (از انجمن آرا) (از آنندراج ):
ای کریمی که کند چرخ ز خورشید هلال
جامه جاه ترا هر سر مه گوی انگل .
* تکمه و گوی گریبان . (برهان قاطع). و رجوع به انگله ، انگول ، انگوله ، انگیل و انگیله شود.* گیاه یا حیوانی که تمام یامدتی از عمرش از موجود زنده دیگری (میزبان ) غذا دریافت می کند
{ا}
دل بغم گفتا که انگل وا شود
غم دلم را دوستداری می کند.
ملا محیی (از انجمن آرا) (از آنندراج ).
-انگل کسی شدن ; بار بی فائده او گشتن . (یادداشت مولف ).
* حلقه ای که گوی گریبان را در آن اندازند. (از برهان قاطع) (از فرهنگ سروری ). حلقه ای که گوی گریبان و تکمه کلاه در آن کنند. (از انجمن آرا) (از آنندراج ):
ای کریمی که کند چرخ ز خورشید هلال
جامه جاه ترا هر سر مه گوی انگل .
کمال اسماعیل (از آنندراج ).
* تکمه و گوی گریبان . (برهان قاطع). و رجوع به انگله ، انگول ، انگوله ، انگیل و انگیله شود.* گیاه یا حیوانی که تمام یامدتی از عمرش از موجود زنده دیگری (میزبان ) غذا دریافت می کند
[اَ گُ]
{ا}
-اردشیر درازانگل ; بهمن پسراسفندیار بود... و نام او اردشیر بود کی اردشیر درازانگل خواندندی او را و به بهمن معروف است و او را درازدست نیز گویند. و بروایتی درازانگل از بهر آن گفتند که غارت به دور جایگاه کردی در جنوب و مشرق و روم . (مجمل التواریخ ).
{ا}
-اردشیر درازانگل ; بهمن پسراسفندیار بود... و نام او اردشیر بود کی اردشیر درازانگل خواندندی او را و به بهمن معروف است و او را درازدست نیز گویند. و بروایتی درازانگل از بهر آن گفتند که غارت به دور جایگاه کردی در جنوب و مشرق و روم . (مجمل التواریخ ).
