پر‌و‌پیمان
فارسی فارسی
لغت‌نامه دهخدا
[پ ُ رُ پ َ / پ]
{ص مرکب ، از اتباع}
خانه پر و پیمان ; دارای آذوقه بسیار. انباری پر و پیمان ; انباری پرآذوقه و ممتلی .