ابوالحسن
[اَ بُل ْ ح ُ]
{ع ا مرکب}
طاوس . (المزهر). ابوالوشی . (مهذب الاسماء). فلیسا.
{ع ا مرکب}
طاوس . (المزهر). ابوالوشی . (مهذب الاسماء). فلیسا.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{ع ا مرکب}
گوذاب . جوذاب . ابوالفرج . (مهذب الاسماء). جوذابه . (منتهی الارب ). طعامی از برنج و شکر و گوشت . (قاموس ). آشی از گوشت و برنج و نخود و گردکان . (برهان قاطع).
{ع ا مرکب}
گوذاب . جوذاب . ابوالفرج . (مهذب الاسماء). جوذابه . (منتهی الارب ). طعامی از برنج و شکر و گوشت . (قاموس ). آشی از گوشت و برنج و نخود و گردکان . (برهان قاطع).
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
شاعری ایرانی از سادات شیراز معاصر شاه سلیمان صفوی متوفی به سال 1005 ه' . ق. در احمدآباد هندوستان . (قاموس الاعلام ).
{اخ}
شاعری ایرانی از سادات شیراز معاصر شاه سلیمان صفوی متوفی به سال 1005 ه' . ق. در احمدآباد هندوستان . (قاموس الاعلام ).
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
شاعر ایرانی شارح دیوان انوری . (قاموس الاعلام ).
{اخ}
شاعر ایرانی شارح دیوان انوری . (قاموس الاعلام ).
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
شاعری ایرانی صاحب منظومه ای به نام سیر نور مولود؟ (قاموس الاعلام ).
{اخ}
شاعری ایرانی صاحب منظومه ای به نام سیر نور مولود؟ (قاموس الاعلام ).
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت آمدی ، علی بن ابی علی محمدبن سالم تغلبی فقیه . رجوع به آمدی سیف الدین ابوالحسن علی ... شود.
{اخ}
کنیت آمدی ، علی بن ابی علی محمدبن سالم تغلبی فقیه . رجوع به آمدی سیف الدین ابوالحسن علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
ابن ابراهیم بن عبداللّه بن الصباح بن بشربن سویدبن الاسود التیمی ثم السعدی . یکی از خوشنویسان و دانایان فن کتابت ، و او برادر ابوالحسین خطاط معلم مقتدر خلیفه است . (ابن الندیم ).
{اخ}
ابن ابراهیم بن عبداللّه بن الصباح بن بشربن سویدبن الاسود التیمی ثم السعدی . یکی از خوشنویسان و دانایان فن کتابت ، و او برادر ابوالحسین خطاط معلم مقتدر خلیفه است . (ابن الندیم ).
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت ابن ابی رافع منجم . رجوع به ابن ابی رافع ابوالحسن ... شود.
{اخ}
کنیت ابن ابی رافع منجم . رجوع به ابن ابی رافع ابوالحسن ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت ابن ابی الرجال . رجوع به ابن ابی الرجال ابوالحسن ... شود.
{اخ}
کنیت ابن ابی الرجال . رجوع به ابن ابی الرجال ابوالحسن ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت ابن ابی زرع . و بعضی ابوعبداللّه گفته اند. رجوع به ابن ابی زرع ... شود.
{اخ}
کنیت ابن ابی زرع . و بعضی ابوعبداللّه گفته اند. رجوع به ابن ابی زرع ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت ابن ابی الصقر. رجوع به ابن ابی الصقر ابوالحسن محمد... شود.
{اخ}
کنیت ابن ابی الصقر. رجوع به ابن ابی الصقر ابوالحسن محمد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت ابن ابی عباد. رجوع به ابن ابی عباد مکنی به ابوالحسن شود.
{اخ}
کنیت ابن ابی عباد. رجوع به ابن ابی عباد مکنی به ابوالحسن شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
ابن ابی علی ، از خاندان ابن مقله معروف ، و او نیزمانند اجداد خویش بحسن خط مشهور است . (ابن الندیم ).
{اخ}
ابن ابی علی ، از خاندان ابن مقله معروف ، و او نیزمانند اجداد خویش بحسن خط مشهور است . (ابن الندیم ).
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
ابن ابی عمرو الخیاط. رئیس فرقه خیاطیه از معتزله .
{اخ}
ابن ابی عمرو الخیاط. رئیس فرقه خیاطیه از معتزله .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت ابن اثیر عزالدین ابوالحسن علی بن ابی الکرم محمد. رجوع به ابن اثیر عزالدین ... شود.
{اخ}
کنیت ابن اثیر عزالدین ابوالحسن علی بن ابی الکرم محمد. رجوع به ابن اثیر عزالدین ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
ابن احمد. یکی از سادات علوی ، ازحکمرانان گیلان و طبرستان (از 304 تا 311 ه' . ق.).
{اخ}
ابن احمد. یکی از سادات علوی ، ازحکمرانان گیلان و طبرستان (از 304 تا 311 ه' . ق.).
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
رجوع به ابن الاعرابی ابوالحسن شود.
{اخ}
رجوع به ابن الاعرابی ابوالحسن شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت ابن بابشاذ طاهربن احمد. رجوع به ابن بابشاذ ابوالحسن طاهر... شود.
{اخ}
کنیت ابن بابشاذ طاهربن احمد. رجوع به ابن بابشاذ ابوالحسن طاهر... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت ابن بابویه . رجوع به ابوالحسن علی بن حسین بن موسی شود.
{اخ}
کنیت ابن بابویه . رجوع به ابوالحسن علی بن حسین بن موسی شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت ابن برّی . رجوع به ابن بری ابوالحسن علی بن محمدبن حسین رباطی شود.
{اخ}
کنیت ابن برّی . رجوع به ابن بری ابوالحسن علی بن محمدبن حسین رباطی شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت ابن بسام علی بن محمد. رجوع به ابن بسام علی ... شود.
{اخ}
کنیت ابن بسام علی بن محمد. رجوع به ابن بسام علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت ابن بطریق ابوالحسن یحیی بن حسن . رجوع به ابن بطریق ابوالحسن ... شود.
{اخ}
کنیت ابن بطریق ابوالحسن یحیی بن حسن . رجوع به ابن بطریق ابوالحسن ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
رجوع به ابن بطلان ابوالحسن ... شود.
{اخ}
رجوع به ابن بطلان ابوالحسن ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت ابن بلال علی بن بلال بن معاویه ... رجوع به ابن بلال ابوالحسن علی ... شود.
{اخ}
کنیت ابن بلال علی بن بلال بن معاویه ... رجوع به ابن بلال ابوالحسن علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت ابن بواب علی بن هلال . رجوع به ابن بواب ابوالحسن علاءالدین علی ... شود.
{اخ}
کنیت ابن بواب علی بن هلال . رجوع به ابن بواب ابوالحسن علاءالدین علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت ابن تاش ، حکیم بغدادی ضریر.
{اخ}
کنیت ابن تاش ، حکیم بغدادی ضریر.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت ابن تلمیذ هبةاللّه . رجوع به ابن تلمیذ موفقالدین امین الدوله ابوالحسن هبةاللّه ... شود.
{اخ}
کنیت ابن تلمیذ هبةاللّه . رجوع به ابن تلمیذ موفقالدین امین الدوله ابوالحسن هبةاللّه ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
رجوع به ابن تمام الدهقان الکوفی شود.
{اخ}
رجوع به ابن تمام الدهقان الکوفی شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت ابن جبیر. رجوع به ابن جبیر ابوالحسن محمدبن احمد کنانی ... شود.
{اخ}
کنیت ابن جبیر. رجوع به ابن جبیر ابوالحسن محمدبن احمد کنانی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
رجوع به ابن جزله ... شود.
{اخ}
رجوع به ابن جزله ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت ابن جمیع محمدبن احمد. رجوع به ابن جمیع ابوالحسن محمد... شود.
{اخ}
کنیت ابن جمیع محمدبن احمد. رجوع به ابن جمیع ابوالحسن محمد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت ابن جنید. رجوع به اهوازی ابن الجنید... شود.
{اخ}
کنیت ابن جنید. رجوع به اهوازی ابن الجنید... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت ابن جهم ابوالحسن علی بن جهم سامی . رجوع به ابن جهم ابوالحسن علی ... شود.
{اخ}
کنیت ابن جهم ابوالحسن علی بن جهم سامی . رجوع به ابن جهم ابوالحسن علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
رجوع به ابن حماره ... شود.
{اخ}
رجوع به ابن حماره ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
رجوع به ابن خاقان شود.
{اخ}
رجوع به ابن خاقان شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت ابن خروف . رجوع به ابن خروف ابوالحسن علی بن محمد حضرمی ... و رجوع به ابن خروف ضیاءالدین ابوالحسن علی بن محمد قیسی ... شود.
{اخ}
کنیت ابن خروف . رجوع به ابن خروف ابوالحسن علی بن محمد حضرمی ... و رجوع به ابن خروف ضیاءالدین ابوالحسن علی بن محمد قیسی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت ابن الخل . رجوع به ابن الخل ابوالحسن محمد... شود.
{اخ}
کنیت ابن الخل . رجوع به ابن الخل ابوالحسن محمد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
رجوع به ابن خمارتاش شود.
{اخ}
رجوع به ابن خمارتاش شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
رجوع به ابن داود ابوالحسن ... شود.
{اخ}
رجوع به ابن داود ابوالحسن ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
رجوع به ابن ربّن علی بن سهل شود.
{اخ}
رجوع به ابن ربّن علی بن سهل شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
رجوع به ابن زقاق علی بن عطیه شود.
{اخ}
رجوع به ابن زقاق علی بن عطیه شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
رجوع به ابن ساعاتی شود.
{اخ}
رجوع به ابن ساعاتی شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
رجوع به ابن سدیر شود.
{اخ}
رجوع به ابن سدیر شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
رجوع به ابن سعید شود.
{اخ}
رجوع به ابن سعید شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
رجوع به ابن سعید قطربلی شود.
{اخ}
رجوع به ابن سعید قطربلی شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
رجوع به ابن سودون شود.
{اخ}
رجوع به ابن سودون شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت ابن سیده علی بن اسماعیل . رجوع به ابن سیده علی ... شود.
{اخ}
کنیت ابن سیده علی بن اسماعیل . رجوع به ابن سیده علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت ابن شاذان محمدبن احمدبن علی قمی . رجوع به ابن شاذان ابوالحسن محمد... شود.
{اخ}
کنیت ابن شاذان محمدبن احمدبن علی قمی . رجوع به ابن شاذان ابوالحسن محمد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت ابن شنبوذ محمد. رجوع به ابن شنبوذ ابوالحسن محمدبن ایوب ... شود.
{اخ}
کنیت ابن شنبوذ محمد. رجوع به ابن شنبوذ ابوالحسن محمدبن ایوب ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
ابن صباغ علی بن عبدالحمیدبن اسماعیل زاهد مصری متوفی 612 ه' . ق.
{اخ}
ابن صباغ علی بن عبدالحمیدبن اسماعیل زاهد مصری متوفی 612 ه' . ق.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
ابن ضائع علی بن محمدبن علی بن یوسف نحوی اندلسی اشبیلی متوفی 680 ه' . ق.
{اخ}
ابن ضائع علی بن محمدبن علی بن یوسف نحوی اندلسی اشبیلی متوفی 680 ه' . ق.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
رجوع به ابن طباطبا... شود.
{اخ}
رجوع به ابن طباطبا... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
رجوع به ابن طرخان ابوالحسن علی بن حسن شود.
{اخ}
رجوع به ابن طرخان ابوالحسن علی بن حسن شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت ابن عصفور. رجوع به ابن عصفور ابوالحسن علی بن موسی شود.
{اخ}
کنیت ابن عصفور. رجوع به ابن عصفور ابوالحسن علی بن موسی شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت ابن فارس احمدبن فارس رازی . رجوع به ابن فارس ابوالحسن ... شود.
{اخ}
کنیت ابن فارس احمدبن فارس رازی . رجوع به ابن فارس ابوالحسن ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت ابن فرات علی بن محمد. رجوع به ابن فرات ابوالحسن علی بن محمد... شود.
{اخ}
کنیت ابن فرات علی بن محمد. رجوع به ابن فرات ابوالحسن علی بن محمد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت ابن فضیل کاتب فارسی . رجوع به ابن فضیل کاتب ابوالحسن ... شود.
{اخ}
کنیت ابن فضیل کاتب فارسی . رجوع به ابن فضیل کاتب ابوالحسن ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت ابن قابسی علی بن محمدبن خلف . رجوع به ابن قابسی ابوالحسن علی ... شود.
{اخ}
کنیت ابن قابسی علی بن محمدبن خلف . رجوع به ابن قابسی ابوالحسن علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت ابن قصار لغوی علی بن ابی الحسین عبدالرحیم بن الحسن بن عبدالملک بن ابراهیم بن عبداللّه السلمی الرقی البغدادی ملقب بمهذب الدین . رجوع به ابن قصار ابوالحسن ... شود.
{اخ}
کنیت ابن قصار لغوی علی بن ابی الحسین عبدالرحیم بن الحسن بن عبدالملک بن ابراهیم بن عبداللّه السلمی الرقی البغدادی ملقب بمهذب الدین . رجوع به ابن قصار ابوالحسن ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت ابن کیسان محمدبن احمدبن ابراهیم نحوی . رجوع به ابن کیسان ابوالحسن محمدبن احمد... شود.
{اخ}
کنیت ابن کیسان محمدبن احمدبن ابراهیم نحوی . رجوع به ابن کیسان ابوالحسن محمدبن احمد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت ابن لبانه . رجوع به ابن لبانه ابوالحسن ، شاعر اندلسی شود.
{اخ}
کنیت ابن لبانه . رجوع به ابن لبانه ابوالحسن ، شاعر اندلسی شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
رجوع به ابن کوفی شود.
{اخ}
رجوع به ابن کوفی شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
رجوع به ابن الماشطه شود.
{اخ}
رجوع به ابن الماشطه شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
رجوع به ابن مطروح شود.
{اخ}
رجوع به ابن مطروح شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
رجوع به ابن معطی شود.
{اخ}
رجوع به ابن معطی شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت ابن معلم ، یکی از امراء بویهی . رجوع به ابن معلم ابوالحسن شود.
{اخ}
کنیت ابن معلم ، یکی از امراء بویهی . رجوع به ابن معلم ابوالحسن شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
رجوع به ابن المغلس شود.
{اخ}
رجوع به ابن المغلس شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
رجوع به ابن منادی ابوالحسن احمد... شود.
{اخ}
رجوع به ابن منادی ابوالحسن احمد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت ابن منجم احمد.
{اخ}
کنیت ابن منجم احمد.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت ابن منجم علی بن هارون . رجوع به علی بن ابی عبداللّه هرون بن علی بن یحیی بن ابی منصور... شود.
{اخ}
کنیت ابن منجم علی بن هارون . رجوع به علی بن ابی عبداللّه هرون بن علی بن یحیی بن ابی منصور... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت ابن مُنیر. رجوع به ابوالحسن احمدبن منیر شود.
{اخ}
کنیت ابن مُنیر. رجوع به ابوالحسن احمدبن منیر شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت ابن نبیه علی بن محمدبن حسن بن یوسف ، شاعر عرب ، متوفی به سال 619 ه' . ق.
{اخ}
کنیت ابن نبیه علی بن محمدبن حسن بن یوسف ، شاعر عرب ، متوفی به سال 619 ه' . ق.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
رجوع به ابن نصر ابوالحسن علی ... شود.
{اخ}
رجوع به ابن نصر ابوالحسن علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
رجوع به ابن نفیس علاءالدین ابوالحسن ... شود.
{اخ}
رجوع به ابن نفیس علاءالدین ابوالحسن ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت ابن نوبخت علی بن احمدبن نوبخت شاعر. رجوع به ابن نوبخت ابوالحسن ... شود.
{اخ}
کنیت ابن نوبخت علی بن احمدبن نوبخت شاعر. رجوع به ابن نوبخت ابوالحسن ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت ابن هرون حفید منجم ، علی بن ابی عبداللّه هرون بن علی بن یحیی بن ابی منصور منجم شاعر. رجوع به بنومنجم شود.
{اخ}
کنیت ابن هرون حفید منجم ، علی بن ابی عبداللّه هرون بن علی بن یحیی بن ابی منصور منجم شاعر. رجوع به بنومنجم شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
رجوع به ابن هبل مهذب الدین ... شود.
{اخ}
رجوع به ابن هبل مهذب الدین ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت ابن یونس منجم ، علی بن ابی سعید عبدالرحمن بن احمدبن یونس بن عبدالاعلی الصدفی مصری . صاحب زیج .
{اخ}
کنیت ابن یونس منجم ، علی بن ابی سعید عبدالرحمن بن احمدبن یونس بن عبدالاعلی الصدفی مصری . صاحب زیج .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
رجوع به ابوالاملاک علی بن عبداللّه بن عباس شود.
{اخ}
رجوع به ابوالاملاک علی بن عبداللّه بن عباس شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت احمدبن ابراهیم . رجوع به احمد... شود.
{اخ}
کنیت احمدبن ابراهیم . رجوع به احمد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
رجوع به احمدبن ابی الحواری شود.
{اخ}
رجوع به احمدبن ابی الحواری شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت احمدبن بویه دیلمی ، ملقب به معزالدوله .
{اخ}
کنیت احمدبن بویه دیلمی ، ملقب به معزالدوله .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت احمدبن جعفربن محمدبن عبداللّه بن ابی داود بغدادی . رجوع به احمدبن جعفربن محمدبن عبداللّه بن ابی داود بغدادی ، مکنی به ابوالحسن و معروف به ابن الماذی شود.
{اخ}
کنیت احمدبن جعفربن محمدبن عبداللّه بن ابی داود بغدادی . رجوع به احمدبن جعفربن محمدبن عبداللّه بن ابی داود بغدادی ، مکنی به ابوالحسن و معروف به ابن الماذی شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت احمدبن جعفربن موسی بن یحیی بن خالدبن برمک . رجوع به جحظه برمکی احمد... شود.
{اخ}
کنیت احمدبن جعفربن موسی بن یحیی بن خالدبن برمک . رجوع به جحظه برمکی احمد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت احمدبن عبداللّه بن الحسین بن سعیدبن مسعود قطربلی . رجوع به ابن سعید قطربلی شود.
{اخ}
کنیت احمدبن عبداللّه بن الحسین بن سعیدبن مسعود قطربلی . رجوع به ابن سعید قطربلی شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت احمدبن محمدبن احمدبن القاسم بن اسماعیل بن سعدبن ابان الضبی المحاملی . رجوع به احمد... شود.
{اخ}
کنیت احمدبن محمدبن احمدبن القاسم بن اسماعیل بن سعدبن ابان الضبی المحاملی . رجوع به احمد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت احمدبن محمدبن حمارة الکاتب . رجوع به ابن حماره شود.
{اخ}
کنیت احمدبن محمدبن حمارة الکاتب . رجوع به ابن حماره شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
احمدبن محمد الطبری . طبیب معروف . او در خدمت رکن الدولةبن بویه بود. کُنّاشی معالجات البقراطیه دارد و از آن سه نسخه در اکسفورد موجود است . وفات او به سال 359 ه' . ق. بوده است .
{اخ}
احمدبن محمد الطبری . طبیب معروف . او در خدمت رکن الدولةبن بویه بود. کُنّاشی معالجات البقراطیه دارد و از آن سه نسخه در اکسفورد موجود است . وفات او به سال 359 ه' . ق. بوده است .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت احمدبن یحیی بن علی بن یحیی بن ابی منصور المنجم المتکلم . او در فقه از پیروان مذهب محمدبن جریر طبریست . (ابن الندیم ).
{اخ}
کنیت احمدبن یحیی بن علی بن یحیی بن ابی منصور المنجم المتکلم . او در فقه از پیروان مذهب محمدبن جریر طبریست . (ابن الندیم ).
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت اخفش اوسط سعیدبن مسعده . رجوع به اخفش مجاشعی خوارزمی شود.
{اخ}
کنیت اخفش اوسط سعیدبن مسعده . رجوع به اخفش مجاشعی خوارزمی شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت اخفش صغیر علی بن سلیمان فضل نحوی . رجوع به اخفش صغیر علی ... شود.
{اخ}
کنیت اخفش صغیر علی بن سلیمان فضل نحوی . رجوع به اخفش صغیر علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت اهوازی . رجوع به اهوازی ابن الجنید... شود.
{اخ}
کنیت اهوازی . رجوع به اهوازی ابن الجنید... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت بسامی شاعر علی بن محمدبن نصربن منصوربن بسام .
{اخ}
کنیت بسامی شاعر علی بن محمدبن نصربن منصوربن بسام .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت بهاالدوله علی بن مسعودبن مودودبن مسعودبن محمود غزنوی .
{اخ}
کنیت بهاالدوله علی بن مسعودبن مودودبن مسعودبن محمود غزنوی .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
ثابت بن سنان . او مانندپدر خویش طبیب خلفا بوده است و ملازمت خدمت راضی و متقی و مستکفی و مطیع کرده است و در سال 313 ه' . ق. بخدمت بیمارستان گماشته شده و از او کتابی طبی در دست نیست . و همین ابوالحسن است که پس از قطع دست و زبان ابن مقله از جانب راضی خلیفه به معالجه او مامور شد. ابن الندیم آرد که او راست کتاب التاریخ از خمس و تسعین و ماتین (295) تا خمس و ستین و ثلثمائه (365) و قفطی گوید بزرگتر از این کتاب در تاریخ «عباسیان » دیده و نوشته نشده است . و او در سال 365 درگذشت . و ابن خلکان گوید ابوالحسن بر نحله صابئین میرفت و بزمان معزالدوله بویهی در بغداد میزیست و کتب بقراط و جالینوس درس می گفت و فکاک معانی بود و در نظر طب و فلسفه و هندسه و جمیع صناعات ریاضیه قدما تالی و ثانی اثنین جد خود ثابت بن قره بود. و ابراهیم بن سنان برادر او منجم و پسر ثابت مسمی به اسحاق طبیب بوده است .
{اخ}
ثابت بن سنان . او مانندپدر خویش طبیب خلفا بوده است و ملازمت خدمت راضی و متقی و مستکفی و مطیع کرده است و در سال 313 ه' . ق. بخدمت بیمارستان گماشته شده و از او کتابی طبی در دست نیست . و همین ابوالحسن است که پس از قطع دست و زبان ابن مقله از جانب راضی خلیفه به معالجه او مامور شد. ابن الندیم آرد که او راست کتاب التاریخ از خمس و تسعین و ماتین (295) تا خمس و ستین و ثلثمائه (365) و قفطی گوید بزرگتر از این کتاب در تاریخ «عباسیان » دیده و نوشته نشده است . و او در سال 365 درگذشت . و ابن خلکان گوید ابوالحسن بر نحله صابئین میرفت و بزمان معزالدوله بویهی در بغداد میزیست و کتب بقراط و جالینوس درس می گفت و فکاک معانی بود و در نظر طب و فلسفه و هندسه و جمیع صناعات ریاضیه قدما تالی و ثانی اثنین جد خود ثابت بن قره بود. و ابراهیم بن سنان برادر او منجم و پسر ثابت مسمی به اسحاق طبیب بوده است .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت ثابت بن قرةبن هارون حکیم حرانی . رجوع به ثابت ... شود.
{اخ}
کنیت ثابت بن قرةبن هارون حکیم حرانی . رجوع به ثابت ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت جحظه احمدبن جعفربن موسی بن خالدبن برمک . رجوع به جحظه ابوالحسن احمد... شود.
{اخ}
کنیت جحظه احمدبن جعفربن موسی بن خالدبن برمک . رجوع به جحظه ابوالحسن احمد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت حازم بن محمدبن حسن انصاری قرطاجنی ، یکی از ادبای عرب . مولد او به سال 608 ه' . ق. و وفات در 684 بوده است .
{اخ}
کنیت حازم بن محمدبن حسن انصاری قرطاجنی ، یکی از ادبای عرب . مولد او به سال 608 ه' . ق. و وفات در 684 بوده است .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت حوفی علی بن ابراهیم بن سعیدبن یوسف . رجوع به علی بن ابراهیم بن سعید... شود.
{اخ}
کنیت حوفی علی بن ابراهیم بن سعیدبن یوسف . رجوع به علی بن ابراهیم بن سعید... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت حیدره فقیه داودی . رجوع به حیدره ... شود.
{اخ}
کنیت حیدره فقیه داودی . رجوع به حیدره ... شود.
[اَبُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت خلعی علی بن حسن بن حسین بن محمد قاضی . رجوع به علی بن حسن بن حسین بن محمد... شود.
{اخ}
کنیت خلعی علی بن حسن بن حسین بن محمد قاضی . رجوع به علی بن حسن بن حسین بن محمد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت دارقطنی علی بن عمربن احمدبن مهدی بغدادی . رجوع به علی بن عمر... شود.
{اخ}
کنیت دارقطنی علی بن عمربن احمدبن مهدی بغدادی . رجوع به علی بن عمر... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت ربعی علی بن عیسی بن الفرج بن صالح الربعی النحوی الشیرازی .
{اخ}
کنیت ربعی علی بن عیسی بن الفرج بن صالح الربعی النحوی الشیرازی .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
ربیعی . فقیه شافعی .وفات او به سال 306 ه' . ق. بوده است . (ابن الندیم ).
{اخ}
ربیعی . فقیه شافعی .وفات او به سال 306 ه' . ق. بوده است . (ابن الندیم ).
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
رزین بن معاویةبن عمار العبدری امام الحرمین سرقسطی
{اخ}
رزین بن معاویةبن عمار العبدری امام الحرمین سرقسطی
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت رمذی صغیر احمدبن ابراهیم لغوی ، استاد ابوالعباس ثعلب .او را خطی نیکو بود. و تصنیفی ندارد. (ابن الندیم ).
{اخ}
کنیت رمذی صغیر احمدبن ابراهیم لغوی ، استاد ابوالعباس ثعلب .او را خطی نیکو بود. و تصنیفی ندارد. (ابن الندیم ).
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت زین الدین علی بن هلال عراقی الاصل جزائری المنشاء. فقیه شیعی . او تلمیذ ابن فهد است و در اواخر مائه هشتم و اوایل مائه نهم هجری میزیست . محقق کرکی و ابن ابی جمهور احسائی از شاگردان اویند. او راست : کتاب الدرّالفرید فی التوحید.
{اخ}
کنیت زین الدین علی بن هلال عراقی الاصل جزائری المنشاء. فقیه شیعی . او تلمیذ ابن فهد است و در اواخر مائه هشتم و اوایل مائه نهم هجری میزیست . محقق کرکی و ابن ابی جمهور احسائی از شاگردان اویند. او راست : کتاب الدرّالفرید فی التوحید.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت سدیدالملک علی بن مقلةبن نصربن منقذ کنانی ، صاحب قلعه شیزر.
{اخ}
کنیت سدیدالملک علی بن مقلةبن نصربن منقذ کنانی ، صاحب قلعه شیزر.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کنیت سری بن احمدبن سری کندی رفاء موصلی . رجوع به سری ... شود.
{اخ}
کنیت سری بن احمدبن سری کندی رفاء موصلی . رجوع به سری ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
سری بن مغلس سقطی ، صوفی مشهور، خال ابوالقاسم جنید. طریقت را از معروف بن فیروز کرخی فراگرفت . و هجویری گوید وی حبیب راعی را دیده و با او صحبت داشته و مرید معروف کرخی بود و بیشترمشایخ عراق مریدان سری باشند. وی اندر بازار بغداد سقط فروختی چون بازار بغداد بسوخت وی را گفتند دوکانت بسوخت گفت من فارغ شدم از بند آن ، چون نگاه کردند دوکان وی نسوخته بود و از چهار سوی آن دوکانها همه سوخته بودند. چون آنچنان بدید آنچه داشت بدرویشان دادو طریق تصوف اختیار کرد. وی را پرسیدند که ابتدای حالت چگونه بود، گفت روزی حبیب راعی بدوکان من برگذشت من نان شکسته ای به وی دادم که بدرویشان ده . وی گفت خیرک اللّه . از آنروز باز که این گوش دعای وی بشنید بیزار از اموال دنیا شدم و از وی فلاح یافتم . از وی می آید که گفت : الهی ! مهما عذبتنی بشی ٍ فلاتعذبنی بذل الحجاب . وفات وی به سال 251 ه' . ق. به بغداد بوده است .
{اخ}
سری بن مغلس سقطی ، صوفی مشهور، خال ابوالقاسم جنید. طریقت را از معروف بن فیروز کرخی فراگرفت . و هجویری گوید وی حبیب راعی را دیده و با او صحبت داشته و مرید معروف کرخی بود و بیشترمشایخ عراق مریدان سری باشند. وی اندر بازار بغداد سقط فروختی چون بازار بغداد بسوخت وی را گفتند دوکانت بسوخت گفت من فارغ شدم از بند آن ، چون نگاه کردند دوکان وی نسوخته بود و از چهار سوی آن دوکانها همه سوخته بودند. چون آنچنان بدید آنچه داشت بدرویشان دادو طریق تصوف اختیار کرد. وی را پرسیدند که ابتدای حالت چگونه بود، گفت روزی حبیب راعی بدوکان من برگذشت من نان شکسته ای به وی دادم که بدرویشان ده . وی گفت خیرک اللّه . از آنروز باز که این گوش دعای وی بشنید بیزار از اموال دنیا شدم و از وی فلاح یافتم . از وی می آید که گفت : الهی ! مهما عذبتنی بشی ٍ فلاتعذبنی بذل الحجاب . وفات وی به سال 251 ه' . ق. به بغداد بوده است .
[اَ بُل ْ ح َس َ]
{اخ}
سعیدبن سعد بلخی . رجوع به سعید... شود.
{اخ}
سعیدبن سعد بلخی . رجوع به سعید... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
سعیدبن هبةاللّه ، طبیب مقتدر. رجوع به سعید... شود.
{اخ}
سعیدبن هبةاللّه ، طبیب مقتدر. رجوع به سعید... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
سلامةبن جواس الحمصی الطائی . از روات حدیث است .
{اخ}
سلامةبن جواس الحمصی الطائی . از روات حدیث است .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
سلامی . رجوع به سلامی ابوالحسن ... شود.
{اخ}
سلامی . رجوع به سلامی ابوالحسن ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
سندالدوله ، علی الاول . از امرای مزیدی حله است (از 403 تا 408 ه' . ق.).
{اخ}
سندالدوله ، علی الاول . از امرای مزیدی حله است (از 403 تا 408 ه' . ق.).
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
سندی بن عبدالهادی . رجوع به سندی ... شود.
{اخ}
سندی بن عبدالهادی . رجوع به سندی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
سوهان آژن کازیاکاهی هروی . رجوع به سوهان آژن ... شود.
{اخ}
سوهان آژن کازیاکاهی هروی . رجوع به سوهان آژن ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
سیبویه . بعضی کنیت او را ابوبشر گفته اند وحاجی خلیفه ابوکثیر آورده است . رجوع به سیبویه شود.
{اخ}
سیبویه . بعضی کنیت او را ابوبشر گفته اند وحاجی خلیفه ابوکثیر آورده است . رجوع به سیبویه شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
سید رضی . محمدبن الحسین بن موسی بن ابراهیم بن موسی الکاظم علیه السلام . رجوع به رضی (سید...) محمد... شود.
{اخ}
سید رضی . محمدبن الحسین بن موسی بن ابراهیم بن موسی الکاظم علیه السلام . رجوع به رضی (سید...) محمد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
سیف الدولة علی بن عبداللّه بن حمدان . برادر ناصرالدوله حسن . رجوع به سیف الدوله ... شود.
{اخ}
سیف الدولة علی بن عبداللّه بن حمدان . برادر ناصرالدوله حسن . رجوع به سیف الدوله ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
سیوطی . رجوع به سیوطی ... شود.
{اخ}
سیوطی . رجوع به سیوطی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
شابشتی کاتب ، علی بن محمد. رجوع به علی بن محمد الشابشتی کاتب شود.
{اخ}
شابشتی کاتب ، علی بن محمد. رجوع به علی بن محمد الشابشتی کاتب شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
شاذلی (سید...). پیشوای شاذلیه ، فرقه ای از صوفیه اسکندریه . رجوع به علی بن عبداللّه بن عبدالحمید شود.
{اخ}
شاذلی (سید...). پیشوای شاذلیه ، فرقه ای از صوفیه اسکندریه . رجوع به علی بن عبداللّه بن عبدالحمید شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
شاری . صاحب فهرست است .
{اخ}
شاری . صاحب فهرست است .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
شمیم حلی ، علی بن حسن بن عنترةبن ثابت . رجوع به شمیم ... و علی بن حسن ... شود.
{اخ}
شمیم حلی ، علی بن حسن بن عنترةبن ثابت . رجوع به شمیم ... و علی بن حسن ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
شهید. از قدمای شعرای بلخ ، معاصر رودکی و در شعر هم سنگ او بوده است . صاحب شاهد صادق گوید اودر 325 ه' . ق. درگذشته است و در فهرست ابن الندیم ذیل ترجمه محمدبن زکریای رازی آمده است : و کان فی زمان الرازی رجل یعرف بشهیدبن الحسین و یکنی اباالحسن یجری مجری فلسفته فی العلم لکن لهذا الرجل کتب مصنفة و بینه و بین الرازی مناظرات و لکل منهما نقوض علی صاحبه . اگر پدر ابوالحسن حسین باشد محتمل است که مرادصاحب فهرست از ابوالحسن همین شاعر شهیر باشد ولی درآنجا که کتب محمدبن زکریای رازی را تعداد میکند در دو جا بجای شهید سهیل آورده است و از اینروی نمیتوان دانست که کدام یک از دو کلمه اصل و کدام تصحیف است ومحمد عوفی در جوامعالحکایات گوید: آورده اند که شهیدشاعر روزی نشسته بود و کتابی میخواند جاهلی بنزدیک او درآمد و سلام کرد و گفت خواجه تنها نشسته است گفت تنها اکنون گشتم که تو بیامدی از آنکه بسبب تو از مطالعه کتاب بازماندم . رودکی درباره این شاعر گوید:
شاعر، شهید و شهره ، فرالاوی
وین دیگران بجمله همه راوی .
و در مرثیه او گوید:
کاروان شهید رفت از پیش
زان ما رفته گیر و می اندیش
از شمار دو چشم یک تن کم
وز شمارخرد هزاران بیش .
و فرخی گوید:
از دلاویزی ّ و ترّی چون غزلهای شهید
وز غم انجامی ّ و خوبی چون ترانه ی بوطلب .
و باز گوید:
شاعرانت چو رودکی ّ و شهید
مطربانت چو سرکش و سرکب .
و نیز در جای دیگر او را به حسن خط توصیف کرده است چنانکه در مدح ممدوح گوید:
خط نویسد که بنشناسند از خط شهید
شعر گوید که بنشناسند از شعر جریر.
و دقیقی گفته است :
استاد شهید زنده بایستی
و آن شاعر تیره چشم روشن بین
تا شاه مرا مدیح گفتندی
بَالفاظ خوش و معانی رنگین .
و منوچهری راست :
از حکیمان خراسان کو شهیدو رودکی
بوشکور بلخی و بوالفتح بستی هکذی .
و هم او راست :
و آنگاه که شعر پارسی گوئی
استاد شهید میر بونصری .
ولی از سوء حظ از اشعار این شاعرشهیر جز معدودی بطور مثال در فرهنگها و یکی دو قطعه در تذکره ها به دست نیست :
پیش وزرا رخنه اشعار مرا
بیقدر مکن بگفت گفتار مرا.
یک تازیانه خوردی بر جان از آن دو چشم
کز درد او بماندی مانند زرد سیب
کی دل بجای داری پیش دو چشم او
گر چشم را بغمزه بگرداند از وریب
یارب بیافریدی رویی بدین مثال
خود رحم کن بر امت و از راهشان مکیب .
گر ز تو خواسته نیابم و گنج
همچنین زاروار با تو رواست
باادب را ادب سپاه بس است
بی ادب با هزار کس تنهاست .
کُرد از بهر ماست تیریه خواست
زآنکه درویش بود عاریه خواست .
برگزیدم بخانه تنهائی
از همه کس درم ببستم چست .
بسخن ماند شعر شعرا
رودکی را سخنی تلْو نبی است
شاعران را خه و احسنت مدیح
رودکی را خه و احسنت هجیست .
همی نسازد با داغ عاشقی صبرم
چنان کجا بنسازد بَنانْج باز بَنانْج .
پی مهد اطفال جاهت سزد
که عقد ثریا شود بازپیچ .
عطات باد چو باران دل موافق خوید
نهیبت آتش و جان مخالفان پُده باد.
دهان دارد چو یک پسته لبان دارد بمی شسته
جهان بر من چنین بسته بدان پسته دهان دارد.
صف دشمن ترا نه استد پیش
ور همه آهنین ترا باشد.
زمانه از این هردوان بگذرد
تو بگْوال چیزی کزان نگزرد.
هرکه باشد تشنه و چشمه نیابد هیچ جای
بیگمان راضی بباشد گر بیابد آبکند.
آنکسی را که دل بود نالان
او علاج خلاشمه نکند.
جهان گواست مر او را که در جهان ملک است
بزرگوار و سزاوار نصرت و تایید
بداد نعمت و بس شاکر است در نعمت
بدین دو باشد سلطان و تخت را تایید.
ابر همی گرید چون عاشقان
باغ همی خندد معشوقوار
رعد همی نالد مانند من
چونکه بنالم بسحرگاه زار.
اگر بازی اندر چغوکم نگر
وگر باشه ای سوی بَطّان مپر.
ای کار تو ز کار زمانه نمونه تر
او باشگونه و تو از او باشگونه تر.
در کوی تو اَبیشه همی گردم ای نگار
دزدیده تا مگرْت ببینم ببام بر.
ای من رهی آن روی چون قمر
و آن زلف شبه رنگ پرز ماز.
مار یغتنج اگرْت دی بگزید
نوبت مار افعی است امروز.
دوشم گذر افتاد بویرانه طوس
دیدم جغدی نشسته جای طاوس
گفتم چه خبر داری ازین ویرانه
گفتا خبر این است که افسوس افسوس .
از چه توبه نکند خواجه که هر جا که بود
قدحی می بخوردراست کند زود هَراش .
بر دل هر شکسته زد غم تو
چون طبقبند ازصنیعت فش .
چند بردارد این هَریوه خروش
نشود باده بر سماعش نوش
راست گوئی که در گلوش کسی
پوشکی را همی بمالد گوش .
ای خواجه با بزرگی اشغال چی ترا
برگیر جاخْشوک و بدو می درو حشیش .
من رهی آن نرگسک خردبرگ
برده به کَنبوره دل از جای خویش .
بشوی نرم هم بزرّ و درم
چون بزین و لگام ، تند ستاغ .
دریغ فر جوانی و عز اوی دریغ
عزیز بود از این پیش همچنان سپْریغ
بناز باز همی پرورد ورا دهقان
چو شد رسیده نیابد ز تیغ تیز گریغ.
ای قامت تو بصورت کاوَنْجَک
هستی تو بچشم مردمان بُلْکَنْجَک .
چون برون کرد زو همازه و هنگ
در زمان درکشید محکم تنگ.
ای از رخ تو تافته زیبائی و اورنگ
افروخته از طلعت تو مسند و اورنگ.
بر که و بالا چو چه ؟ همچون عقاب اندر هوا
بر تَریوه ی ْ راه چون چه ؟ همچو بر صحرا شمال .
عیب باشد بکارنیک درنگ
که شتاب آمده رفیق ملام
عاقبت را هم از نخستین بین
تا بغفلت گلو نگیرد دام .
بتا نگارا از چشم بد بترس و مکن
چرا نداری با خود همیشه چشم پَنام ؟
دعوی کنی که شاعر دهرم ولیک نیست
در شعر تو نه حکمت و نه لذت و نه چم .
دانش و خواسته ست نرگس و گل
که بیکجای نشکفند بهم
هرکه را دانش است خواسته نیست
هرکه را خواسته ست دانش کم .
عشقاو عنکبوت را ماند
برتنیده ست تَفْنه گرد دلم .
دو جوی روان در دهانش ز خلْم
دو خرمن زده بر دو چشمش ز خیم .
از بناگوش لعلگون گوئی
برنهاده ست آلْغونه بسیم .
شود بدخواه تو روباه بددل
چو شیرآسا تو بخْرامی بمیدان .
اگر بگروی تو بروز حساب
مفرمای درویش را شایگان .
چو زرّ ساو چکان بلک از او چو بنشستی
شدی پشیزه سیمین عیبه جوشن .
کفلش با سلاح بشکفتم
گرچه برتابد آن میان و سرون .
هرگز تو بهیچکس نشائی
بر سَرْت دو شوله خاک سرگین .
تا کی دوم از گرد در تو
کاندر تونمی بینم چَربو
ایمن بزی اکنون که بشستم
دست از تو به اُشْنان و کَنَسْتو.
بر فلک بر، دو شخص پیشه ورند
این یکی درزی آن دگر جولاه
این ندوزد مگر کلاه ملوک
و آن نبافد مگر پلاس سیاه .
همه دیانت و دین ورز و نیک رائی کن
که سوی خلد برین باشدت گذرنامه .
اگر غم را چو آتش دود بودی
جهان تاریک بودی جاودانه
در این گیتی سراسرگر بگردی
خردمندی نیابی شادمانه .
موی سپید و روی سیاه و رخ بچین
بوزینه خرف شده و گشته کاینه .
جهانیان را دیدم بسی بهر مذهب
بسی بدیدم از گونه گونه جَدْکاره .
چون چلیپای روم از آن شد باغ
کآبریزیست باغ را ز حلی .
ابر چون چشم هند بنت عتبه ست
برق مانند ذوالفقار علی .
قی افتد آن را که سر و روی تو بیند
زان خلْم و از آن بَفْج روان بر بر و بر روی .
همی فزونی جوید اَواره بر افلاک
که تو بطالع میمون بدو نهادی روی .
زنی پلشت و تَلاتوف و اهرمن کردار
نگر نگردی از گرد او که گرم آئی .
چو آلیزنده شد در مرغزاری
نباشد بر دلش از بار باری .
مرا بجان تو سوگند و صعب سوگندی
که هرگز از تو نگردم نه بشنوم پندی
دهند پندم و من هیچ پند نپْذیرم
که پند سود ندارد بجای سوگندی
شنیده ام که بهشت آن کسی تواند یافت
که آرزو برساند به آرزومندی
هزار کبک ندارد دل یکی شاهین
هزار بنده ندارد دل خداوندی
ترا اگر ملک چینیان بدیدی روی
نماز بردی و دینار برپراکندی
وگر ترا ملک هندوان بدیدی روی
سجودکردی و بت خانه هاش برکندی
بمنجنیق عذاب اندرم چو ابراهیم
به آتش حَسَراتم فکند خواهندی
ترا سلامت باد ای گل بهار و بهشت
که سوی قبله رویت نماز خوانندی .
چون تن خودبه بَرْم پاک بشست
از مسامش تمام لولو رست
نرم نرمک ز بَرْم بیرون شد
مهرش از آنچه بود افزون شد.
و رجوع به شهید بلخی شود.
{اخ}
شهید. از قدمای شعرای بلخ ، معاصر رودکی و در شعر هم سنگ او بوده است . صاحب شاهد صادق گوید اودر 325 ه' . ق. درگذشته است و در فهرست ابن الندیم ذیل ترجمه محمدبن زکریای رازی آمده است : و کان فی زمان الرازی رجل یعرف بشهیدبن الحسین و یکنی اباالحسن یجری مجری فلسفته فی العلم لکن لهذا الرجل کتب مصنفة و بینه و بین الرازی مناظرات و لکل منهما نقوض علی صاحبه . اگر پدر ابوالحسن حسین باشد محتمل است که مرادصاحب فهرست از ابوالحسن همین شاعر شهیر باشد ولی درآنجا که کتب محمدبن زکریای رازی را تعداد میکند در دو جا بجای شهید سهیل آورده است و از اینروی نمیتوان دانست که کدام یک از دو کلمه اصل و کدام تصحیف است ومحمد عوفی در جوامعالحکایات گوید: آورده اند که شهیدشاعر روزی نشسته بود و کتابی میخواند جاهلی بنزدیک او درآمد و سلام کرد و گفت خواجه تنها نشسته است گفت تنها اکنون گشتم که تو بیامدی از آنکه بسبب تو از مطالعه کتاب بازماندم . رودکی درباره این شاعر گوید:
شاعر، شهید و شهره ، فرالاوی
وین دیگران بجمله همه راوی .
و در مرثیه او گوید:
کاروان شهید رفت از پیش
زان ما رفته گیر و می اندیش
از شمار دو چشم یک تن کم
وز شمارخرد هزاران بیش .
و فرخی گوید:
از دلاویزی ّ و ترّی چون غزلهای شهید
وز غم انجامی ّ و خوبی چون ترانه ی بوطلب .
و باز گوید:
شاعرانت چو رودکی ّ و شهید
مطربانت چو سرکش و سرکب .
و نیز در جای دیگر او را به حسن خط توصیف کرده است چنانکه در مدح ممدوح گوید:
خط نویسد که بنشناسند از خط شهید
شعر گوید که بنشناسند از شعر جریر.
و دقیقی گفته است :
استاد شهید زنده بایستی
و آن شاعر تیره چشم روشن بین
تا شاه مرا مدیح گفتندی
بَالفاظ خوش و معانی رنگین .
و منوچهری راست :
از حکیمان خراسان کو شهیدو رودکی
بوشکور بلخی و بوالفتح بستی هکذی .
و هم او راست :
و آنگاه که شعر پارسی گوئی
استاد شهید میر بونصری .
ولی از سوء حظ از اشعار این شاعرشهیر جز معدودی بطور مثال در فرهنگها و یکی دو قطعه در تذکره ها به دست نیست :
پیش وزرا رخنه اشعار مرا
بیقدر مکن بگفت گفتار مرا.
یک تازیانه خوردی بر جان از آن دو چشم
کز درد او بماندی مانند زرد سیب
کی دل بجای داری پیش دو چشم او
گر چشم را بغمزه بگرداند از وریب
یارب بیافریدی رویی بدین مثال
خود رحم کن بر امت و از راهشان مکیب .
گر ز تو خواسته نیابم و گنج
همچنین زاروار با تو رواست
باادب را ادب سپاه بس است
بی ادب با هزار کس تنهاست .
کُرد از بهر ماست تیریه خواست
زآنکه درویش بود عاریه خواست .
برگزیدم بخانه تنهائی
از همه کس درم ببستم چست .
بسخن ماند شعر شعرا
رودکی را سخنی تلْو نبی است
شاعران را خه و احسنت مدیح
رودکی را خه و احسنت هجیست .
همی نسازد با داغ عاشقی صبرم
چنان کجا بنسازد بَنانْج باز بَنانْج .
پی مهد اطفال جاهت سزد
که عقد ثریا شود بازپیچ .
عطات باد چو باران دل موافق خوید
نهیبت آتش و جان مخالفان پُده باد.
دهان دارد چو یک پسته لبان دارد بمی شسته
جهان بر من چنین بسته بدان پسته دهان دارد.
صف دشمن ترا نه استد پیش
ور همه آهنین ترا باشد.
زمانه از این هردوان بگذرد
تو بگْوال چیزی کزان نگزرد.
هرکه باشد تشنه و چشمه نیابد هیچ جای
بیگمان راضی بباشد گر بیابد آبکند.
آنکسی را که دل بود نالان
او علاج خلاشمه نکند.
جهان گواست مر او را که در جهان ملک است
بزرگوار و سزاوار نصرت و تایید
بداد نعمت و بس شاکر است در نعمت
بدین دو باشد سلطان و تخت را تایید.
ابر همی گرید چون عاشقان
باغ همی خندد معشوقوار
رعد همی نالد مانند من
چونکه بنالم بسحرگاه زار.
اگر بازی اندر چغوکم نگر
وگر باشه ای سوی بَطّان مپر.
ای کار تو ز کار زمانه نمونه تر
او باشگونه و تو از او باشگونه تر.
در کوی تو اَبیشه همی گردم ای نگار
دزدیده تا مگرْت ببینم ببام بر.
ای من رهی آن روی چون قمر
و آن زلف شبه رنگ پرز ماز.
مار یغتنج اگرْت دی بگزید
نوبت مار افعی است امروز.
دوشم گذر افتاد بویرانه طوس
دیدم جغدی نشسته جای طاوس
گفتم چه خبر داری ازین ویرانه
گفتا خبر این است که افسوس افسوس .
از چه توبه نکند خواجه که هر جا که بود
قدحی می بخوردراست کند زود هَراش .
بر دل هر شکسته زد غم تو
چون طبقبند ازصنیعت فش .
چند بردارد این هَریوه خروش
نشود باده بر سماعش نوش
راست گوئی که در گلوش کسی
پوشکی را همی بمالد گوش .
ای خواجه با بزرگی اشغال چی ترا
برگیر جاخْشوک و بدو می درو حشیش .
من رهی آن نرگسک خردبرگ
برده به کَنبوره دل از جای خویش .
بشوی نرم هم بزرّ و درم
چون بزین و لگام ، تند ستاغ .
دریغ فر جوانی و عز اوی دریغ
عزیز بود از این پیش همچنان سپْریغ
بناز باز همی پرورد ورا دهقان
چو شد رسیده نیابد ز تیغ تیز گریغ.
ای قامت تو بصورت کاوَنْجَک
هستی تو بچشم مردمان بُلْکَنْجَک .
چون برون کرد زو همازه و هنگ
در زمان درکشید محکم تنگ.
ای از رخ تو تافته زیبائی و اورنگ
افروخته از طلعت تو مسند و اورنگ.
بر که و بالا چو چه ؟ همچون عقاب اندر هوا
بر تَریوه ی ْ راه چون چه ؟ همچو بر صحرا شمال .
عیب باشد بکارنیک درنگ
که شتاب آمده رفیق ملام
عاقبت را هم از نخستین بین
تا بغفلت گلو نگیرد دام .
بتا نگارا از چشم بد بترس و مکن
چرا نداری با خود همیشه چشم پَنام ؟
دعوی کنی که شاعر دهرم ولیک نیست
در شعر تو نه حکمت و نه لذت و نه چم .
دانش و خواسته ست نرگس و گل
که بیکجای نشکفند بهم
هرکه را دانش است خواسته نیست
هرکه را خواسته ست دانش کم .
عشقاو عنکبوت را ماند
برتنیده ست تَفْنه گرد دلم .
دو جوی روان در دهانش ز خلْم
دو خرمن زده بر دو چشمش ز خیم .
از بناگوش لعلگون گوئی
برنهاده ست آلْغونه بسیم .
شود بدخواه تو روباه بددل
چو شیرآسا تو بخْرامی بمیدان .
اگر بگروی تو بروز حساب
مفرمای درویش را شایگان .
چو زرّ ساو چکان بلک از او چو بنشستی
شدی پشیزه سیمین عیبه جوشن .
کفلش با سلاح بشکفتم
گرچه برتابد آن میان و سرون .
هرگز تو بهیچکس نشائی
بر سَرْت دو شوله خاک سرگین .
تا کی دوم از گرد در تو
کاندر تونمی بینم چَربو
ایمن بزی اکنون که بشستم
دست از تو به اُشْنان و کَنَسْتو.
بر فلک بر، دو شخص پیشه ورند
این یکی درزی آن دگر جولاه
این ندوزد مگر کلاه ملوک
و آن نبافد مگر پلاس سیاه .
همه دیانت و دین ورز و نیک رائی کن
که سوی خلد برین باشدت گذرنامه .
اگر غم را چو آتش دود بودی
جهان تاریک بودی جاودانه
در این گیتی سراسرگر بگردی
خردمندی نیابی شادمانه .
موی سپید و روی سیاه و رخ بچین
بوزینه خرف شده و گشته کاینه .
جهانیان را دیدم بسی بهر مذهب
بسی بدیدم از گونه گونه جَدْکاره .
چون چلیپای روم از آن شد باغ
کآبریزیست باغ را ز حلی .
ابر چون چشم هند بنت عتبه ست
برق مانند ذوالفقار علی .
قی افتد آن را که سر و روی تو بیند
زان خلْم و از آن بَفْج روان بر بر و بر روی .
همی فزونی جوید اَواره بر افلاک
که تو بطالع میمون بدو نهادی روی .
زنی پلشت و تَلاتوف و اهرمن کردار
نگر نگردی از گرد او که گرم آئی .
چو آلیزنده شد در مرغزاری
نباشد بر دلش از بار باری .
مرا بجان تو سوگند و صعب سوگندی
که هرگز از تو نگردم نه بشنوم پندی
دهند پندم و من هیچ پند نپْذیرم
که پند سود ندارد بجای سوگندی
شنیده ام که بهشت آن کسی تواند یافت
که آرزو برساند به آرزومندی
هزار کبک ندارد دل یکی شاهین
هزار بنده ندارد دل خداوندی
ترا اگر ملک چینیان بدیدی روی
نماز بردی و دینار برپراکندی
وگر ترا ملک هندوان بدیدی روی
سجودکردی و بت خانه هاش برکندی
بمنجنیق عذاب اندرم چو ابراهیم
به آتش حَسَراتم فکند خواهندی
ترا سلامت باد ای گل بهار و بهشت
که سوی قبله رویت نماز خوانندی .
چون تن خودبه بَرْم پاک بشست
از مسامش تمام لولو رست
نرم نرمک ز بَرْم بیرون شد
مهرش از آنچه بود افزون شد.
و رجوع به شهید بلخی شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
شهیدبن الحسین طبیب . رجوع به شهیدبن الحسین ... شود.
{اخ}
شهیدبن الحسین طبیب . رجوع به شهیدبن الحسین ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
شیث بن ابراهیم فناری قفطی . رجوع به شیث ... شود.
{اخ}
شیث بن ابراهیم فناری قفطی . رجوع به شیث ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
شیخ الاسلام هکاری . علی بن احمدبن یوسف بن جعفربن عرفه هکاری . رجوع به علی بن احمد... شود.
{اخ}
شیخ الاسلام هکاری . علی بن احمدبن یوسف بن جعفربن عرفه هکاری . رجوع به علی بن احمد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
صاعدبن علی جرجانی . رجوع به صاعد... شود.
{اخ}
صاعدبن علی جرجانی . رجوع به صاعد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
الصایغ (شیخ ...) علی بن محمدبن سهل دینوری . در تذکرةالاولیاء عطار آمده است که : او در مصر مقیم بود و از بزرگان اهل تصوف و یگانه وقت بود، بوعثمان مغربی گفتی هیچکس را نورانی تر از بویعقوب نهرجوری ندیدم و بزرگهیبت تر از ابوالحسن الصائغ. ابوالحسن را پرسیدند از دلیل کردن شاهد بر غائب ، گفت : استدلال چگونه توان کرد از صفات کسی که او را مثل باشد بر آنکه او را مثل نباشد. واز او پرسیدند از معرفت ، گفت : منت دیدن است در کل احوال و عجز گزاردن شکر نعمتها بجمله وجود و بیزاری است از پناه گرفتن و قوت یافتن از همه چیزها. از اوپرسیدند که صفت مرید چیست . گفت : آن است که حق تعالی فرموده است : ضاقت علیهم الارض بما رحبت و ضاقت علیهم انفسهم
{اخ}
الصایغ (شیخ ...) علی بن محمدبن سهل دینوری . در تذکرةالاولیاء عطار آمده است که : او در مصر مقیم بود و از بزرگان اهل تصوف و یگانه وقت بود، بوعثمان مغربی گفتی هیچکس را نورانی تر از بویعقوب نهرجوری ندیدم و بزرگهیبت تر از ابوالحسن الصائغ. ابوالحسن را پرسیدند از دلیل کردن شاهد بر غائب ، گفت : استدلال چگونه توان کرد از صفات کسی که او را مثل باشد بر آنکه او را مثل نباشد. واز او پرسیدند از معرفت ، گفت : منت دیدن است در کل احوال و عجز گزاردن شکر نعمتها بجمله وجود و بیزاری است از پناه گرفتن و قوت یافتن از همه چیزها. از اوپرسیدند که صفت مرید چیست . گفت : آن است که حق تعالی فرموده است : ضاقت علیهم الارض بما رحبت و ضاقت علیهم انفسهم
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
صبحی ، حسین بن عبداللّه بن بکر بصری . رجوع به حسین ... شود.
{اخ}
صبحی ، حسین بن عبداللّه بن بکر بصری . رجوع به حسین ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
صدقه ، ملقب به سیف الدوله فخرالدین بن بهاءالدوله ابی کامل منصوربن دبیس . صاحب الحلةالسیفیه . از امرای مزیدی حله (از 479 تا 501 ه' . ق.).
{اخ}
صدقه ، ملقب به سیف الدوله فخرالدین بن بهاءالدوله ابی کامل منصوربن دبیس . صاحب الحلةالسیفیه . از امرای مزیدی حله (از 479 تا 501 ه' . ق.).
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
صریعالدلاء علی بن عبدالواحد فقیه بغدادی شاعر، قتیل الغوانی ، ذوالرقاعتین . رجوع به علی بن عبدالواحد... شود.
{اخ}
صریعالدلاء علی بن عبدالواحد فقیه بغدادی شاعر، قتیل الغوانی ، ذوالرقاعتین . رجوع به علی بن عبدالواحد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
صلیخی ، قائم به یمن . علی بن محمدبن علی . رجوع به علی بن محمدبن علی ... شود.
{اخ}
صلیخی ، قائم به یمن . علی بن محمدبن علی . رجوع به علی بن محمدبن علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
طاهربن عبدالحلیم ، معروف به ابن غلبون . رجوع به طاهر... شود.
{اخ}
طاهربن عبدالحلیم ، معروف به ابن غلبون . رجوع به طاهر... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
طوسی . رجوع به طوسی ابوالحسن علی بن عبداللّه بن سنان التیمی شود.
{اخ}
طوسی . رجوع به طوسی ابوالحسن علی بن عبداللّه بن سنان التیمی شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
الظاهر لاءًعزاز دین اللّه . رجوع به ظاهر... شود.
{اخ}
الظاهر لاءًعزاز دین اللّه . رجوع به ظاهر... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
عاملی ، ابن محمد طاهربن عبدالحمیدبن موسی . فقیه شیعی اصفهانی . در اواخر دولت صفویه در اصفهان بزاد و هم در آنجا پرورش یافت و از بیشتر علمای آن زمان مانند مجلسی و جزائری و حر عاملی و ملا محسن فیض کاشانی اجازه روایت یافت و در آخر عمر ساکن نجف اشرف بود. او را کتب بسیار است از جمله : شرح مفاتیح و شرح کفایة ورسائل مختلفه . وفات او پس از سال 1129 ه' . ق. بود،چه در این سال از شرح کتاب مفاتیح فراغت یافته است .
{اخ}
عاملی ، ابن محمد طاهربن عبدالحمیدبن موسی . فقیه شیعی اصفهانی . در اواخر دولت صفویه در اصفهان بزاد و هم در آنجا پرورش یافت و از بیشتر علمای آن زمان مانند مجلسی و جزائری و حر عاملی و ملا محسن فیض کاشانی اجازه روایت یافت و در آخر عمر ساکن نجف اشرف بود. او را کتب بسیار است از جمله : شرح مفاتیح و شرح کفایة ورسائل مختلفه . وفات او پس از سال 1129 ه' . ق. بود،چه در این سال از شرح کتاب مفاتیح فراغت یافته است .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
عبدالجبار (قاضی ...). متکلم معتزلی بغدادی ، معاصر صاحب بن عباد. رجوع به عبدالجبار... شود.
{اخ}
عبدالجبار (قاضی ...). متکلم معتزلی بغدادی ، معاصر صاحب بن عباد. رجوع به عبدالجبار... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
عبدالجلیل . رجوع به تاریخ بیهقی چ ادیب ص 582، 602 و 607 شود.
{اخ}
عبدالجلیل . رجوع به تاریخ بیهقی چ ادیب ص 582، 602 و 607 شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
عبدالرحمن ، برادرزاده اصمعی . رجوع به عبدالرحمن ... شود.
{اخ}
عبدالرحمن ، برادرزاده اصمعی . رجوع به عبدالرحمن ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
عبدالعزیزبن احمد اصفهانی حزری . رجوع به حزری ابوالحسن عبدالعزیز... شود.
{اخ}
عبدالعزیزبن احمد اصفهانی حزری . رجوع به حزری ابوالحسن عبدالعزیز... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
عبدالعزیزبن مسلم مکی . رجوع به عبدالعزیز... شود.
{اخ}
عبدالعزیزبن مسلم مکی . رجوع به عبدالعزیز... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
عبدالغافر حافظبن اسماعیل بن عبدالغافربن محمدبن عبدالغافر احمدبن محمدبن سعید فارسی نیشابوری . صاحب کتاب السیاق تاریخ نیشابور ومجمعالغرائب و المفهم لشرح غریب صحیح مسلم و غیره .
{اخ}
عبدالغافر حافظبن اسماعیل بن عبدالغافربن محمدبن عبدالغافر احمدبن محمدبن سعید فارسی نیشابوری . صاحب کتاب السیاق تاریخ نیشابور ومجمعالغرائب و المفهم لشرح غریب صحیح مسلم و غیره .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
عبداللّه بن احمدبن محمدبن المغلس . رجوع به ابن المغلس شود.
{اخ}
عبداللّه بن احمدبن محمدبن المغلس . رجوع به ابن المغلس شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
عبداللّه بن محمدبن سقیر. رجوع به خزاز ابوالحسن عبداللّه ... شود.
{اخ}
عبداللّه بن محمدبن سقیر. رجوع به خزاز ابوالحسن عبداللّه ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
عبداللّه بن مقفع فارسی . در نامه دانشوران کنیت ابن المقفع را ابوالحسن آورده اند، لکن صاحب الفهرست گوید او پیش از قبول اسلام مکنی به ابوعمرو بود و پس از مسلمانی کنیت ابومحمد گرفت . و رجوع به ابن المقفع شود.
{اخ}
عبداللّه بن مقفع فارسی . در نامه دانشوران کنیت ابن المقفع را ابوالحسن آورده اند، لکن صاحب الفهرست گوید او پیش از قبول اسلام مکنی به ابوعمرو بود و پس از مسلمانی کنیت ابومحمد گرفت . و رجوع به ابن المقفع شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
عبدالوهاب بن عبدالحکم یا ابن الحکم بن نافع وراق. یکی از صالحین مشهور. وفات 250 یا 251 ه' . ق. رجوع به صفةالصفوة ج 2 ص 208 شود.
{اخ}
عبدالوهاب بن عبدالحکم یا ابن الحکم بن نافع وراق. یکی از صالحین مشهور. وفات 250 یا 251 ه' . ق. رجوع به صفةالصفوة ج 2 ص 208 شود.
[اَ بُل ْ ح َس َ]
{اخ}
عبیداللّه بن احمد العتبی ، وزیر امیر رضی ابوالقاسم نوح بن منصوربن نوح . رجوع به عبیداللّه ... شود.
{اخ}
عبیداللّه بن احمد العتبی ، وزیر امیر رضی ابوالقاسم نوح بن منصوربن نوح . رجوع به عبیداللّه ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
عبیداللّه بن الحسن الکرخی . رجوع به کرخی ابوالحسن عبیداللّه ... شود.
{اخ}
عبیداللّه بن الحسن الکرخی . رجوع به کرخی ابوالحسن عبیداللّه ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
عبیداللّه بن حسین . تابعی است و شعبه از او روایت آرد.
{اخ}
عبیداللّه بن حسین . تابعی است و شعبه از او روایت آرد.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
عبیداللّه بن حسین بن دلال بن دلهم . رجوع به عجیداللّه ... شود.
{اخ}
عبیداللّه بن حسین بن دلال بن دلهم . رجوع به عجیداللّه ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
عبیداللّه بن محمدبن اسحاقبن محمدبن یحیی بن منده . یکی از علماء خاندان بنی منده اصفهانیست و محدث است و برادرزاده او ابوزکریا یحیی بن عبدالوهاب از او روایت کند.
{اخ}
عبیداللّه بن محمدبن اسحاقبن محمدبن یحیی بن منده . یکی از علماء خاندان بنی منده اصفهانیست و محدث است و برادرزاده او ابوزکریا یحیی بن عبدالوهاب از او روایت کند.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
عبیداللّه بن یحیی بن خاقان . رجوع به ابن خاقان ابوالحسن عبیداللّه ... شود.
{اخ}
عبیداللّه بن یحیی بن خاقان . رجوع به ابن خاقان ابوالحسن عبیداللّه ... شود.
[اَبُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
عتاب بن بشیر حرانی . تابعی است .
{اخ}
عتاب بن بشیر حرانی . تابعی است .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
عطابن حمزه سغدی سمرقندی . رجوع به عطاء... شود.
{اخ}
عطابن حمزه سغدی سمرقندی . رجوع به عطاء... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
عطیةبن سعد. تابعی است .
{اخ}
عطیةبن سعد. تابعی است .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
عقیلی . ندیم مسعودبن محمود غزنوی . رجوع به تاریخ بیهقی چ ادیب ص 78 شود.
{اخ}
عقیلی . ندیم مسعودبن محمود غزنوی . رجوع به تاریخ بیهقی چ ادیب ص 78 شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
عکوک ، شاعر خراسان ، علی بن جبلةبن مسلم بن عبدالرحمن . رجوع به عکوک ... شود.
{اخ}
عکوک ، شاعر خراسان ، علی بن جبلةبن مسلم بن عبدالرحمن . رجوع به عکوک ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علم الدین علی بن محمدبن عبدالصمدبن عبدالاحد الهمدانی المصری السخاوی المقری النحوی . رجوع به علی بن محمد... شود.
{اخ}
علم الدین علی بن محمدبن عبدالصمدبن عبدالاحد الهمدانی المصری السخاوی المقری النحوی . رجوع به علی بن محمد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی . کنیت دیگر ابوالادیان علی است . رجوع به ابوالادیان ... شود.
{اخ}
علی . کنیت دیگر ابوالادیان علی است . رجوع به ابوالادیان ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی . دهمین از امرای بنی مرین مراکش (از 731 تا 749 ه' . ق.).
{اخ}
علی . دهمین از امرای بنی مرین مراکش (از 731 تا 749 ه' . ق.).
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی . بیست وچهارمین از ملوک بنی نصر غرناطه . رجوع به علی مکنی به ابوالحسن ... شود.
{اخ}
علی . بیست وچهارمین از ملوک بنی نصر غرناطه . رجوع به علی مکنی به ابوالحسن ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن ابراهیم انصاری . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن ابراهیم انصاری . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن ابراهیم بن بکوس . طبیبی فاضل و ناقل و مترجمی دانا بود. او مانند پدر خود در خدمت بیمارستان عضدالدوله دیلمی بود. تالیفات وی کم است و جز رسائلی و ترجمه های چند در فن خود ننوشته و در سال 394 ه' . ق. درگذشته است .
{اخ}
علی بن ابراهیم بن بکوس . طبیبی فاضل و ناقل و مترجمی دانا بود. او مانند پدر خود در خدمت بیمارستان عضدالدوله دیلمی بود. تالیفات وی کم است و جز رسائلی و ترجمه های چند در فن خود ننوشته و در سال 394 ه' . ق. درگذشته است .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن ابراهیم بلبیسی . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن ابراهیم بلبیسی . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن ابراهیم بن سعیدبن یوسف حوفی نحوی . رجوع به علی بن ابراهیم ... شود.
{اخ}
علی بن ابراهیم بن سعیدبن یوسف حوفی نحوی . رجوع به علی بن ابراهیم ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن ابراهیم عطار. رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن ابراهیم عطار. رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن ابراهیم کنانی . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن ابراهیم کنانی . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن ابی بکربن محمد. از مردم ذَبح ، قریه ای بجرجان . محدث است .
{اخ}
علی بن ابی بکربن محمد. از مردم ذَبح ، قریه ای بجرجان . محدث است .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن ابی بکر مرغینانی . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن ابی بکر مرغینانی . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن ابی بکر هروی . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن ابی بکر هروی . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن ابی حامد خرجانی . محدث است .او از ابواسحاق ابراهیم بن محمدبن حمزة الحافظ، و ازاو ابوالعباس احمدبن عبدالغفاربن علی بن اشته کاتب اصفهانی روایت کند. و خرجان نام محلتی است باصفهان .
{اخ}
علی بن ابی حامد خرجانی . محدث است .او از ابواسحاق ابراهیم بن محمدبن حمزة الحافظ، و ازاو ابوالعباس احمدبن عبدالغفاربن علی بن اشته کاتب اصفهانی روایت کند. و خرجان نام محلتی است باصفهان .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن ابی الحسین عبدالرحیم السلمی . رجوع به ابن قصار ابوالحسن علی ... شود.
{اخ}
علی بن ابی الحسین عبدالرحیم السلمی . رجوع به ابن قصار ابوالحسن علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن ابی زید محمدبن علی نحوی استرآبادی ، ملقب به فصیحی . در نحو شاگرد عبدالقاهر جرجانی و استاد ملک النحاة حسن بن صافی است . و ابوطاهر سلفی حافظ اصفهانی از فصیحی روایت کند. وی پس از خطیب تبریزی دیری تدریس نحو نظامیه بغداد میکرد و خطی در نهایت حسن و صحت داشت و کتب بسیاری از ادب بقلم او متداول بوده است . عاقبت او را بعلت تعصب در تشیع از شغل تدریس عزل و ابومنصور جوالیقی را بجای او نصب کردند. وفات وی در ذی حجه 516 ه'. ق. به بغداد بود. ابن خلکان گوید علت نسبت او را به فصیح نمیدانم شاید منسوب بکتاب الفصیح ثعلب باشد.
{اخ}
علی بن ابی زید محمدبن علی نحوی استرآبادی ، ملقب به فصیحی . در نحو شاگرد عبدالقاهر جرجانی و استاد ملک النحاة حسن بن صافی است . و ابوطاهر سلفی حافظ اصفهانی از فصیحی روایت کند. وی پس از خطیب تبریزی دیری تدریس نحو نظامیه بغداد میکرد و خطی در نهایت حسن و صحت داشت و کتب بسیاری از ادب بقلم او متداول بوده است . عاقبت او را بعلت تعصب در تشیع از شغل تدریس عزل و ابومنصور جوالیقی را بجای او نصب کردند. وفات وی در ذی حجه 516 ه'. ق. به بغداد بود. ابن خلکان گوید علت نسبت او را به فصیح نمیدانم شاید منسوب بکتاب الفصیح ثعلب باشد.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن ابی سعید عبدالرحمن بن احمدبن یونس . رجوع به ابن یونس ... شود.
{اخ}
علی بن ابی سعید عبدالرحمن بن احمدبن یونس . رجوع به ابن یونس ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن ابیطالب علیه السلام . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن ابیطالب علیه السلام . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن ابی علی محمدبن سالم تغلبی آمدی اصولی . رجوع به آمدی سیف الدین ابوالحسن علی ، و رجوع به علی بن ابی علی آمدی شود.
{اخ}
علی بن ابی علی محمدبن سالم تغلبی آمدی اصولی . رجوع به آمدی سیف الدین ابوالحسن علی ، و رجوع به علی بن ابی علی آمدی شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن ابی الفرج بن حسن بصری . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن ابی الفرج بن حسن بصری . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن ابی القاسم عبداللّه بن اماجور منجم . او را کتبی است . (ابن الندیم ). و رجوع به ابن اماجور علی ... شود.
{اخ}
علی بن ابی القاسم عبداللّه بن اماجور منجم . او را کتبی است . (ابن الندیم ). و رجوع به ابن اماجور علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن ابی منصور طاهر ازدی . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن ابی منصور طاهر ازدی . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن احمدبن باذش . رجوع به ابن باذش ، و رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن احمدبن باذش . رجوع به ابن باذش ، و رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َس َ]
{اخ}
علی بن احمدبن حسن . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن احمدبن حسن . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن احمدبن خیران صغیر بغدادی . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن احمدبن خیران صغیر بغدادی . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن احمدبن علی بن محمدبن دواس القنا الواسطی . از معاریف علمای نجوم . اودر اول به مصر بود سپس به بغداد شد و بدانجا شاگردان بسیار بر او گرد آمدند. وی به ابن الواسطی مشهور است و در ربیعالاًّخر سال 612 ه' . ق. به بغداد درگذشت .
{اخ}
علی بن احمدبن علی بن محمدبن دواس القنا الواسطی . از معاریف علمای نجوم . اودر اول به مصر بود سپس به بغداد شد و بدانجا شاگردان بسیار بر او گرد آمدند. وی به ابن الواسطی مشهور است و در ربیعالاًّخر سال 612 ه' . ق. به بغداد درگذشت .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن احمدبن محمد بصری . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن احمدبن محمد بصری . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن احمدبن محمد رتبلی . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن احمدبن محمد رتبلی . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن احمدبن محمدبن علی متویه ، معروف به واحدی نیشابوری . مفسر و نحوی . از مردم نیشابور است . او بسیاری از بلاد رادر طلب علم و حدیث درسپرد و درک صحبت ثعلبی و اصم کرد و در نحو و حدیث استاد روزگار خویش بود و خواجه نظام الملک وزیر شهیر او را حرمت میداشت . و مردمان به نیکوئی تصانیف او همداستانند. وفات وی 468 ه' . ق. پس از بیماری طویل بشهر نیشابور بود. او راست : کتاب البسیط در تفسیر قرآن کریم و نیز کتاب الوسیط و کتاب الوجیز، هم در تفسیر. و کتاب اسباب نزول القرآن و التحبیر فی شرح اسمااللّه الحسنی . و الاعراب فی علم الاعراب . وشرح دیوان متنبی و این شرحی مستوفی است بر آن دیوان و با کثرت شروح دیوان متنبی شرح واحدی بی عدیل است .
{اخ}
علی بن احمدبن محمدبن علی متویه ، معروف به واحدی نیشابوری . مفسر و نحوی . از مردم نیشابور است . او بسیاری از بلاد رادر طلب علم و حدیث درسپرد و درک صحبت ثعلبی و اصم کرد و در نحو و حدیث استاد روزگار خویش بود و خواجه نظام الملک وزیر شهیر او را حرمت میداشت . و مردمان به نیکوئی تصانیف او همداستانند. وفات وی 468 ه' . ق. پس از بیماری طویل بشهر نیشابور بود. او راست : کتاب البسیط در تفسیر قرآن کریم و نیز کتاب الوسیط و کتاب الوجیز، هم در تفسیر. و کتاب اسباب نزول القرآن و التحبیر فی شرح اسمااللّه الحسنی . و الاعراب فی علم الاعراب . وشرح دیوان متنبی و این شرحی مستوفی است بر آن دیوان و با کثرت شروح دیوان متنبی شرح واحدی بی عدیل است .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن احمدبن محمد نیشابوری . ادیب ، جامع دیوان امیرالمومنین علی علیه السلام . او معاصر سید رضی است .
{اخ}
علی بن احمدبن محمد نیشابوری . ادیب ، جامع دیوان امیرالمومنین علی علیه السلام . او معاصر سید رضی است .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن احمدبن محمدبن غزال نیشابوری . نحوی مقری . او امام نحو و صاحب فتوی در آن علم بود و از شاگردان ابونصر راشی است و براه تصوف و زهد میرفت . وی را در قراآت و نحو تصانیف مفیده است و در شعبان 516 ه' . ق. درگذشته است .
{اخ}
علی بن احمدبن محمدبن غزال نیشابوری . نحوی مقری . او امام نحو و صاحب فتوی در آن علم بود و از شاگردان ابونصر راشی است و براه تصوف و زهد میرفت . وی را در قراآت و نحو تصانیف مفیده است و در شعبان 516 ه' . ق. درگذشته است .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن احمدبن نعیم انصاری . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن احمدبن نعیم انصاری . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن احمد [ معروف به ] ابن نوبخت . شاعری صاحب دیوان است و در سال 416 ه' . ق. درگذشته است .
{اخ}
علی بن احمد [ معروف به ] ابن نوبخت . شاعری صاحب دیوان است و در سال 416 ه' . ق. درگذشته است .
[اَ بُل ْ ح َس َ]
{اخ}
علی بن احمدبن هبل . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن احمدبن هبل . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن احمدبن یونس . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن احمدبن یونس . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن احمد حرانی تجیبی . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن احمد حرانی تجیبی . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن احمد فسوی . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن احمد فسوی . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن احمد المرزبان الفقیه . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن احمد المرزبان الفقیه . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن احمد واحدی . رجوع به علی ...، و رجوع به ابوالحسن علی ... شود.
{اخ}
علی بن احمد واحدی . رجوع به علی ...، و رجوع به ابوالحسن علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن اخشید. سومین از سلاطین آل اخشید در مصر و شام (از 349 تا 355 ه' . ق.). و رجوع به آل اخشید شود.
{اخ}
علی بن اخشید. سومین از سلاطین آل اخشید در مصر و شام (از 349 تا 355 ه' . ق.). و رجوع به آل اخشید شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن ادریس السعید. یازدهمین از سلسله موحدین در مغرب (از 640 تا 646 ه' . ق.).
{اخ}
علی بن ادریس السعید. یازدهمین از سلسله موحدین در مغرب (از 640 تا 646 ه' . ق.).
[اَبُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن اسحاق مروزی . تابعی است .
{اخ}
علی بن اسحاق مروزی . تابعی است .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن اسماعیل . رجوع به علی بن اسماعیل ابوالحسن جوهری شود.
{اخ}
علی بن اسماعیل . رجوع به علی بن اسماعیل ابوالحسن جوهری شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن اسماعیل اشعری . پیشوای فرقه اشعریه . رجوع به ابوالحسن اشعری و رجوع به حبیب السیر ج 1 ص 303 شود.
{اخ}
علی بن اسماعیل اشعری . پیشوای فرقه اشعریه . رجوع به ابوالحسن اشعری و رجوع به حبیب السیر ج 1 ص 303 شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن اسماعیل انصاری مالکی . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن اسماعیل انصاری مالکی . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن اسماعیل تبریزی قونیوی . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن اسماعیل تبریزی قونیوی . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن اسماعیل بن سیده . رجوع به ابن سیده شود.
{اخ}
علی بن اسماعیل بن سیده . رجوع به ابن سیده شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن الاعرابی کوفی شیبانی . رجوع به ابن الاعرابی ابوالحسن علی ... شود.
{اخ}
علی بن الاعرابی کوفی شیبانی . رجوع به ابن الاعرابی ابوالحسن علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن الانجب ابی المکارم المفضل بن ابی الحسن اللخمی الفقیه . رجوع به علی بن الانجب ... شود.
{اخ}
علی بن الانجب ابی المکارم المفضل بن ابی الحسن اللخمی الفقیه . رجوع به علی بن الانجب ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن الباجی . تابعی است و ابن ابی عروبه از او روایت کند.
{اخ}
علی بن الباجی . تابعی است و ابن ابی عروبه از او روایت کند.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن بکتکین . از اتابکان اربل (از 539 تا 563 ه' . ق.).
{اخ}
علی بن بکتکین . از اتابکان اربل (از 539 تا 563 ه' . ق.).
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن بکمش یا علی بن ملمش ترکی . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن بکمش یا علی بن ملمش ترکی . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن جبله کوفی . تابعی است .
{اخ}
علی بن جبله کوفی . تابعی است .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن جعدبن عبید جوهری . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن جعدبن عبید جوهری . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن جعفر یا علی بن احمد خرقانی . یکی از بزرگترین اکابر مشایخ طریقت است . مولد او به سال 348 ه' . ق. در خرقان بسطام و پدر او از دهاقین آن ناحیت بوده است . شیخ در اول امر بتحصیل علوم دین همت گماشت و در آن علوم سرآمد اقران گشت و سپس بطریقت تصوف میل کرد و با ریاضات و مجاهدات رسید بدان مقام که رسید. وفات وی به سال 425 ه' . ق. به شب سه شنبه دهم محرم بود. و عطار گوید: گویند بایزید بر ریگی که بناحیت بسطام بود به نام قبور شهدا برآمدی و نفس برکشیدی و آن ریگ مشرف بر جای دزدان بودی از وی سوال کردند که شیخا ما هیچ بوی نمیشنویم گفت آری که از این دیه دزدان بوی مردی میشنوم مردی بودنام او علی و کنیت او ابوالحسن به سه درجه از من پیش بُوَد بار عیال کشد و کشت کند و درخت نشاند و گویند ابوسعید ابی الخیر یکبار بزیارت او شد و او وی را بولایت عهد خویش برگزید. و باز گویند ابوعلی سینا بزیارت او شده و تصدیق وی کرده است . و نیز آمده است که اومعاصر با عضدالدوله دیلمی بود. گویند مردی آمد و گفت خواهم که خرقه پوشم شیخ گفت ما را مسئله ای است اگر آن را جواب دهی شایسته خرقه باشی گفت اگر مرد چادر زنی در سر گیرد زن شود؟ گفت نه گفت اگر زنی جامه مردی هم درپوشد هرگز مرد شود؟ گفت نه گفت تو نیز اگردر این راه مرد نه ای بدین مرقع پوشیدن مرد نگردی . نقل است که شخصی بر شیخ آمد و گفت دستوری ده تا خلق را بخدا دعوت کنم گفت زنهار تا بخویشتن دعوت نکنی گفت شیخا خلق را بخویشتن دعوت توان کرد؟ گفت آری که کس دیگر دعوت کند و ترا ناخوش آید نشان آن باشد که دعوت بخویشتن کرده باشی . و باز گویند که سلطان محمود از غزنین بزیارت شیخ به خرقان شد و رسول فرستاد که شیخ را بگوئید که سلطان برای تو از غزنین بدینجا آمد تو نیز از خانقاه به خیمه او درآی و رسول را گفت اگر نیاید این آیت برخوان : قوله تعالی اطیعوا اللّه و اطیعواالرسول و اولی الامر منکم
{اخ}
علی بن جعفر یا علی بن احمد خرقانی . یکی از بزرگترین اکابر مشایخ طریقت است . مولد او به سال 348 ه' . ق. در خرقان بسطام و پدر او از دهاقین آن ناحیت بوده است . شیخ در اول امر بتحصیل علوم دین همت گماشت و در آن علوم سرآمد اقران گشت و سپس بطریقت تصوف میل کرد و با ریاضات و مجاهدات رسید بدان مقام که رسید. وفات وی به سال 425 ه' . ق. به شب سه شنبه دهم محرم بود. و عطار گوید: گویند بایزید بر ریگی که بناحیت بسطام بود به نام قبور شهدا برآمدی و نفس برکشیدی و آن ریگ مشرف بر جای دزدان بودی از وی سوال کردند که شیخا ما هیچ بوی نمیشنویم گفت آری که از این دیه دزدان بوی مردی میشنوم مردی بودنام او علی و کنیت او ابوالحسن به سه درجه از من پیش بُوَد بار عیال کشد و کشت کند و درخت نشاند و گویند ابوسعید ابی الخیر یکبار بزیارت او شد و او وی را بولایت عهد خویش برگزید. و باز گویند ابوعلی سینا بزیارت او شده و تصدیق وی کرده است . و نیز آمده است که اومعاصر با عضدالدوله دیلمی بود. گویند مردی آمد و گفت خواهم که خرقه پوشم شیخ گفت ما را مسئله ای است اگر آن را جواب دهی شایسته خرقه باشی گفت اگر مرد چادر زنی در سر گیرد زن شود؟ گفت نه گفت اگر زنی جامه مردی هم درپوشد هرگز مرد شود؟ گفت نه گفت تو نیز اگردر این راه مرد نه ای بدین مرقع پوشیدن مرد نگردی . نقل است که شخصی بر شیخ آمد و گفت دستوری ده تا خلق را بخدا دعوت کنم گفت زنهار تا بخویشتن دعوت نکنی گفت شیخا خلق را بخویشتن دعوت توان کرد؟ گفت آری که کس دیگر دعوت کند و ترا ناخوش آید نشان آن باشد که دعوت بخویشتن کرده باشی . و باز گویند که سلطان محمود از غزنین بزیارت شیخ به خرقان شد و رسول فرستاد که شیخ را بگوئید که سلطان برای تو از غزنین بدینجا آمد تو نیز از خانقاه به خیمه او درآی و رسول را گفت اگر نیاید این آیت برخوان : قوله تعالی اطیعوا اللّه و اطیعواالرسول و اولی الامر منکم
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن جلیل مرصفی شافعی مدینی . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن جلیل مرصفی شافعی مدینی . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن جمال الدین اصفهانی وزیر، ملقب به جلال الدین . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن جمال الدین اصفهانی وزیر، ملقب به جلال الدین . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن جولوغ سیستانی . رجوع به فرخی سیستانی شود.
{اخ}
علی بن جولوغ سیستانی . رجوع به فرخی سیستانی شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن جهم سامی . رجوع به ابن جهم ابوالحسن علی ... شود.
{اخ}
علی بن جهم سامی . رجوع به ابن جهم ابوالحسن علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن الحسن ، ملقب به ابن الماشطه . رجوع به ابن الماشطه ابوالحسن علی شود.
{اخ}
علی بن الحسن ، ملقب به ابن الماشطه . رجوع به ابن الماشطه ابوالحسن علی شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن حسن بن حسین بن محمد قاضی خلعی . رجوع به علی بن حسن بن حسین ... شود.
{اخ}
علی بن حسن بن حسین بن محمد قاضی خلعی . رجوع به علی بن حسن بن حسین ... شود.
[اَ بُل ْ ح َس َ]
{اخ}
علی بن حسن بن علی بن ابی الطیب الباخرزی ، معروف به علی باخرزی . کاتب رکن الدوله طغرل بیک سلجوقی .او به تازی و فارسی شاعر بود و او را کتابی منظوم به نام طربنامه است . در 468 ه' . ق. به دست پیوند نام غلامی ترک کشته شد. و رجوع به ابوالحسن باخرزی شود.
{اخ}
علی بن حسن بن علی بن ابی الطیب الباخرزی ، معروف به علی باخرزی . کاتب رکن الدوله طغرل بیک سلجوقی .او به تازی و فارسی شاعر بود و او را کتابی منظوم به نام طربنامه است . در 468 ه' . ق. به دست پیوند نام غلامی ترک کشته شد. و رجوع به ابوالحسن باخرزی شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن حسن بن عنتر ثابت خلوتی . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن حسن بن عنتر ثابت خلوتی . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن حسن خزرجی ، معروف به ابن وهاس . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن حسن خزرجی ، معروف به ابن وهاس . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َس َ]
{اخ}
علی بن حسن کرمانی . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن حسن کرمانی . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن حسن منائی ، معروف به کراع النمل بصری رواسی . ادیب لغوی . او در اواخر مائه سوم و اوائل مائه چهارم هجری میزیسته است .
{اخ}
علی بن حسن منائی ، معروف به کراع النمل بصری رواسی . ادیب لغوی . او در اواخر مائه سوم و اوائل مائه چهارم هجری میزیسته است .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن حسین بن عبدالعالی کرکی عاملی ، مشهور به محقق ثانی . رجوع به علی بن حسین ... شود.
{اخ}
علی بن حسین بن عبدالعالی کرکی عاملی ، مشهور به محقق ثانی . رجوع به علی بن حسین ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن الحسین بن علی بن ابیطالب علیهم السلام . از شهربانو یا سلافه یا سلامه دختر یزدجردبن شهریار یا هرمزان . چهارمین از ائمه اثناعشر. ولادت او به روز جمعه سال سی وهشتم از هجرت رسول صلوات اللّه علیه . و بنا بر حدیث پیامبر که فرمود «خدای تعالی را از بندگان دو قوم گزیده هست ، از عرب قریش و از غیر عرب ایرانیان » او را ابن الخیرتین گفتند و نیز از بسیاری عبادت لقب زین العابدین و سجاد و سیدالساجدین دادند و هم برای اثرها و پینه ها که از کثرت سجود بر پیشانی و دیگر مساجد داشت ذوالثفنات خواندند. وی به یوم الطف بیمار و در بستر بود و پسر زیاد او را با سایر اهل البیت به اسیری به شام فرستاد. طاعت و زهد او مثل است و ادعیه ماثوره ای از آن حضرت به نام صحیفه سجادیه و جز آن در بلاغت از نسیج خطب جد خویش علی بن ابیطالب علیه السلام و در صفوت و نصیحت و خلوص مَجْلی و آینه مصقول عقیدت و ایمان صادق است . او از مادر پرورش و ادب ایرانی داشت چنانکه بر یک ظرف با دیگری تناول نکردی . وقتی از او پرسیدند با همه برّ و نیکوئی تو بمادر چون است که هیچگاه با وی در یک کاسه نخوری . فرمود ترسم او رابچیزی از آن رغبت افتاده بود و من بغفلت بر وی سبقت گیرم . و البته این جوابی بود بر بالای سائلی عرب که پس از پژوهش زهدان ناقه با دست ، بر یک قصعه ترید گرد آمدندی ، لیکن اصل آن از تربیت مادری فارسی بود. مردم مدینه در وقعةالحره تمنای بیعت او کردند و او اجابت نفرمود و بدیهی موسوم به سرع از فتنه کناره کرد. بلعمی گوید وفات امیرالمومنین علی بن امیرالمومنین حسین علیهماالسلام به سنه فوت الفقهاء بود و آن سال 94 ه' . ق. است ، و بعضی رحلت او را در 92 و برخی 99 گفته اند. تربت او علیه السلام بگورستان بقیع، قبه عباس در گور عم خود حسن بن علی بن ابیطالب سلام اللّه علیهماست .
{اخ}
علی بن الحسین بن علی بن ابیطالب علیهم السلام . از شهربانو یا سلافه یا سلامه دختر یزدجردبن شهریار یا هرمزان . چهارمین از ائمه اثناعشر. ولادت او به روز جمعه سال سی وهشتم از هجرت رسول صلوات اللّه علیه . و بنا بر حدیث پیامبر که فرمود «خدای تعالی را از بندگان دو قوم گزیده هست ، از عرب قریش و از غیر عرب ایرانیان » او را ابن الخیرتین گفتند و نیز از بسیاری عبادت لقب زین العابدین و سجاد و سیدالساجدین دادند و هم برای اثرها و پینه ها که از کثرت سجود بر پیشانی و دیگر مساجد داشت ذوالثفنات خواندند. وی به یوم الطف بیمار و در بستر بود و پسر زیاد او را با سایر اهل البیت به اسیری به شام فرستاد. طاعت و زهد او مثل است و ادعیه ماثوره ای از آن حضرت به نام صحیفه سجادیه و جز آن در بلاغت از نسیج خطب جد خویش علی بن ابیطالب علیه السلام و در صفوت و نصیحت و خلوص مَجْلی و آینه مصقول عقیدت و ایمان صادق است . او از مادر پرورش و ادب ایرانی داشت چنانکه بر یک ظرف با دیگری تناول نکردی . وقتی از او پرسیدند با همه برّ و نیکوئی تو بمادر چون است که هیچگاه با وی در یک کاسه نخوری . فرمود ترسم او رابچیزی از آن رغبت افتاده بود و من بغفلت بر وی سبقت گیرم . و البته این جوابی بود بر بالای سائلی عرب که پس از پژوهش زهدان ناقه با دست ، بر یک قصعه ترید گرد آمدندی ، لیکن اصل آن از تربیت مادری فارسی بود. مردم مدینه در وقعةالحره تمنای بیعت او کردند و او اجابت نفرمود و بدیهی موسوم به سرع از فتنه کناره کرد. بلعمی گوید وفات امیرالمومنین علی بن امیرالمومنین حسین علیهماالسلام به سنه فوت الفقهاء بود و آن سال 94 ه' . ق. است ، و بعضی رحلت او را در 92 و برخی 99 گفته اند. تربت او علیه السلام بگورستان بقیع، قبه عباس در گور عم خود حسن بن علی بن ابیطالب سلام اللّه علیهماست .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن حسین بن علی ضریر، ملقب به جامع باقولی نحوی . بیهقی گوید او در نحو و اعراب کعبه ای است و افاضل عصر سَدَنه آنند. او راست : کتاب الجمل . کتاب الجوهر. کتاب الاستدراک علی ابی علی . کتاب البیان فی شواهد القرآن . کتاب علل القرائة. و در سال 535 ه' . ق. حیات داشته است .
{اخ}
علی بن حسین بن علی ضریر، ملقب به جامع باقولی نحوی . بیهقی گوید او در نحو و اعراب کعبه ای است و افاضل عصر سَدَنه آنند. او راست : کتاب الجمل . کتاب الجوهر. کتاب الاستدراک علی ابی علی . کتاب البیان فی شواهد القرآن . کتاب علل القرائة. و در سال 535 ه' . ق. حیات داشته است .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن حسین بن علی المسعودی ، صاحب مروج الذهب . رجوع به مسعودی ابوالحسن علی ... شود.
{اخ}
علی بن حسین بن علی المسعودی ، صاحب مروج الذهب . رجوع به مسعودی ابوالحسن علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن حسین بن موسی بن بابویه . رجوع به ابن بابویه ... شود.
{اخ}
علی بن حسین بن موسی بن بابویه . رجوع به ابن بابویه ... شود.
[اَبُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن حسین بن وافد. تابعی است .
{اخ}
علی بن حسین بن وافد. تابعی است .
[اَ بُل ْ ح َس َ]
{اخ}
علی بن حسین ارموی . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن حسین ارموی . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن حسین باقولی . رجوع به ابوالحسن علی بن حسین بن علی ضریر... شود.
{اخ}
علی بن حسین باقولی . رجوع به ابوالحسن علی بن حسین بن علی ضریر... شود.
[اَ بُل ْ ح َس َ]
{اخ}
علی بن حسین حورمی . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن حسین حورمی . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن حکیم ازدی . تابعی است .
{اخ}
علی بن حکیم ازدی . تابعی است .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن حمزةبن عبداللّه بن عثمان و یا بهمن بن فیروز، ملقب به کسائی . عالم نحوی و لغوی ، یکی از قراء سبعه . رجوع به کسائی ابوالحسن علی ... و رجوع به حبیب السیر ج 1 ص 283 شود.
{اخ}
علی بن حمزةبن عبداللّه بن عثمان و یا بهمن بن فیروز، ملقب به کسائی . عالم نحوی و لغوی ، یکی از قراء سبعه . رجوع به کسائی ابوالحسن علی ... و رجوع به حبیب السیر ج 1 ص 283 شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن حمود علوی ، ناصر یا متوکل . نخستین از امرای بنوحمود در مالقه (از 407 تا 408 ه' . ق.).
{اخ}
علی بن حمود علوی ، ناصر یا متوکل . نخستین از امرای بنوحمود در مالقه (از 407 تا 408 ه' . ق.).
[اَبُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن حمید الصعیدی ، معروف به ابن صباغ و هم ابن حمید. رجوع به علی بن حمید... شود.
{اخ}
علی بن حمید الصعیدی ، معروف به ابن صباغ و هم ابن حمید. رجوع به علی بن حمید... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن خلف بن عبدالملک بن بطال القرطبی . رجوع به علی ... و رجوع به حبیب السیر ج 1 ص 308 شود.
{اخ}
علی بن خلف بن عبدالملک بن بطال القرطبی . رجوع به علی ... و رجوع به حبیب السیر ج 1 ص 308 شود.
[اَ بُل ْ ح َس َ]
{اخ}
علی بن خلیل دمشقی . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن خلیل دمشقی . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن خلیل طرابلسی . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن خلیل طرابلسی . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن رستم هردوز. رجوع به ابن الساعاتی ابوالحسن علی ... شود.
{اخ}
علی بن رستم هردوز. رجوع به ابن الساعاتی ابوالحسن علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن زیاد تمیمی . یکی از نقله کتب فارسی به عربی است و از آن جمله کتاب زیج شهریار است .
{اخ}
علی بن زیاد تمیمی . یکی از نقله کتب فارسی به عربی است و از آن جمله کتاب زیج شهریار است .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن زیدبن محمدبن حسین البیهقی . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن زیدبن محمدبن حسین البیهقی . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن سعد. از سلاطین بنی نصر در غرناطه (از 866 تا 887 و از 888 تا 890 ه' . ق.).
{اخ}
علی بن سعد. از سلاطین بنی نصر در غرناطه (از 866 تا 887 و از 888 تا 890 ه' . ق.).
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن سعید احمدبن یحیی رضی الدین مزیدی حلی . او شاگرد علامه است و از علامه و تقی الدین حسن بن داود روایت دارد و ملقب به ملک الادبا و استاد شهید است .
{اخ}
علی بن سعید احمدبن یحیی رضی الدین مزیدی حلی . او شاگرد علامه است و از علامه و تقی الدین حسن بن داود روایت دارد و ملقب به ملک الادبا و استاد شهید است .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن سعید اندلسی مورخ . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن سعید اندلسی مورخ . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن سعیدالدوله ، از آل حمدان (از 392 تا 394 ه' . ق.).
{اخ}
علی بن سعیدالدوله ، از آل حمدان (از 392 تا 394 ه' . ق.).
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن سعید رُستغفنی . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن سعید رُستغفنی . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن سعید عبدری شافعی . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن سعید عبدری شافعی . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن سلار، ملقب به ملک العادل . رجوع به ابن سلار ابوالحسن علی ... شود.
{اخ}
علی بن سلار، ملقب به ملک العادل . رجوع به ابن سلار ابوالحسن علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن سلطان محمد هروی . رجوع به علی (ملا...) قاری شود.
{اخ}
علی بن سلطان محمد هروی . رجوع به علی (ملا...) قاری شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن سلیمان بن احمدبن محمد مرداوی . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن سلیمان بن احمدبن محمد مرداوی . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن سلیمان ، معروف به اخفش صغیر. رجوع به اخفش صغیر ابوالحسن علی ... شود.
{اخ}
علی بن سلیمان ، معروف به اخفش صغیر. رجوع به اخفش صغیر ابوالحسن علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن سهل اصفهانی . یکی از مشایخ صوفیه ، معاصر جنید. مرقد او نزدیک مدفن صاحب بن عباد در محله طوقچی اصفهان است .
{اخ}
علی بن سهل اصفهانی . یکی از مشایخ صوفیه ، معاصر جنید. مرقد او نزدیک مدفن صاحب بن عباد در محله طوقچی اصفهان است .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن سهل ربن طبری . رجوع به ابن ربن ابوالحسن علی بن سهل ... شود.
{اخ}
علی بن سهل ربن طبری . رجوع به ابن ربن ابوالحسن علی بن سهل ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن سهیل فوشنجی (شیخ ...). رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن سهیل فوشنجی (شیخ ...). رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن طلحه . تابعی است .
{اخ}
علی بن طلحه . تابعی است .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن ظافر ازدی . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن ظافر ازدی . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن ظبیان . تابعی است .
{اخ}
علی بن ظبیان . تابعی است .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن عاصم . تابعی است .
{اخ}
علی بن عاصم . تابعی است .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن عباس بن جریج . رجوع به ابن رومی علی ... شود.
{اخ}
علی بن عباس بن جریج . رجوع به ابن رومی علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن عبدالاعلی . تابعی است و زهیر از او روایت کند.
{اخ}
علی بن عبدالاعلی . تابعی است و زهیر از او روایت کند.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن عبدالحمیدبن علی بیهقی . شاعری ظریف است و از اوست :
ماه از رخ خوب تو خجل خواهد شد
رخسار تو قبله چگل خواهد شد
در طالع تو نگاه کردم صنما
اقطاع تو صدهزار دل خواهد شد. (از تاریخ بیهق).
{اخ}
علی بن عبدالحمیدبن علی بیهقی . شاعری ظریف است و از اوست :
ماه از رخ خوب تو خجل خواهد شد
رخسار تو قبله چگل خواهد شد
در طالع تو نگاه کردم صنما
اقطاع تو صدهزار دل خواهد شد. (از تاریخ بیهق).
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن عبدالرحمن بن احمدبن یونس . رجوع به ابن یونس شود.
{اخ}
علی بن عبدالرحمن بن احمدبن یونس . رجوع به ابن یونس شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن عبدالعزیز فقیه . قاضی جرجانی . ابن خلکان می آورد که ابواسحاق شیرازی در طبقات ذکر او کرده و گوید او را دیوان شعری است و ثعالبی در یتیمه از او تجلیل بسیارکندو او را گذشته از علوم ادب صاحب حسن خط و سیاحی بسیارسفر میخواند، در شعر تالی بحتری و در نثر جاحظ دوم میشمارد. وفات وی بقول حاکم ابوعبداللّه بن بیّع در تاریخ نیشابور، به سال 366 ه' . ق. در هفتادوشش سالگی بوده است . او راست : کتاب الوساطة بین المتنبی و خصومه .
{اخ}
علی بن عبدالعزیز فقیه . قاضی جرجانی . ابن خلکان می آورد که ابواسحاق شیرازی در طبقات ذکر او کرده و گوید او را دیوان شعری است و ثعالبی در یتیمه از او تجلیل بسیارکندو او را گذشته از علوم ادب صاحب حسن خط و سیاحی بسیارسفر میخواند، در شعر تالی بحتری و در نثر جاحظ دوم میشمارد. وفات وی بقول حاکم ابوعبداللّه بن بیّع در تاریخ نیشابور، به سال 366 ه' . ق. در هفتادوشش سالگی بوده است . او راست : کتاب الوساطة بین المتنبی و خصومه .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن عبدالغفار جرجانی کاتب . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن عبدالغفار جرجانی کاتب . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن عبدالغنی الفهری المقری الضریر الحصری القیروانی شاعر. رجوع به علی بن عبدالغنی ... شود.
{اخ}
علی بن عبدالغنی الفهری المقری الضریر الحصری القیروانی شاعر. رجوع به علی بن عبدالغنی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن عبدالکافی بن علی بن تمام انصاری مصری ، مشهور به تقی الدین سبکی . جامع فنون بسیار. او از مخالفین ابن تیمیه بود و بر او ردودی دارد. ولادتش در سال 683 ه' . ق. و رجوع به علی بن عبدالکافی ... شود.
{اخ}
علی بن عبدالکافی بن علی بن تمام انصاری مصری ، مشهور به تقی الدین سبکی . جامع فنون بسیار. او از مخالفین ابن تیمیه بود و بر او ردودی دارد. ولادتش در سال 683 ه' . ق. و رجوع به علی بن عبدالکافی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن عبدالکریم باکوئی ، ملقب به فریدالدین . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن عبدالکریم باکوئی ، ملقب به فریدالدین . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن عبداللّه . تابعی است .
{اخ}
علی بن عبداللّه . تابعی است .
[اَ بُل ْ ح َس َ]
{اخ}
علی بن عبداللّه بستی . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن عبداللّه بستی . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن عبداللّه سمهودی . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن عبداللّه سمهودی . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن عبداللّه الشاذلی . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن عبداللّه الشاذلی . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن عبداللّه عیسوی . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن عبداللّه عیسوی . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن عبداللّه بن مبارک وهرانی . رجوع به وهرانی ... شود.
{اخ}
علی بن عبداللّه بن مبارک وهرانی . رجوع به وهرانی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن عبداللّه بن منجم . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن عبداللّه بن منجم . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن عبداللّه بن وصیف شاعر، معروف به ناشی اصغر. رجوع به علی بن عبداللّه ... شود.
{اخ}
علی بن عبداللّه بن وصیف شاعر، معروف به ناشی اصغر. رجوع به علی بن عبداللّه ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن عبدالمجید. تابعی است .
{اخ}
علی بن عبدالمجید. تابعی است .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن عبدالمومن بن عبداللّه . تابعی است .
{اخ}
علی بن عبدالمومن بن عبداللّه . تابعی است .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن عبیداللّه ، ملقب به شیخ منتجب الدین ، از دودمان ابوبابویه قمی . عالم شیعی ، صاحب کتاب فهرست . معاصر ابن شهرآشوب . او شاگرد شیخ ابوالفتوح رازی صاحب تفسیر و ابوعلی طبرسی و بسیاری از علمای اهل سنت و شیعه است . امام رافعی از مشاهیر علمای شافعی شاگرد او بوده و وی را بسیار ستایش کرده است . وفات وی پس از سال 585 ه' . ق. است و رافعی در سال 584 در ری صحبت او درک کرده است .
{اخ}
علی بن عبیداللّه ، ملقب به شیخ منتجب الدین ، از دودمان ابوبابویه قمی . عالم شیعی ، صاحب کتاب فهرست . معاصر ابن شهرآشوب . او شاگرد شیخ ابوالفتوح رازی صاحب تفسیر و ابوعلی طبرسی و بسیاری از علمای اهل سنت و شیعه است . امام رافعی از مشاهیر علمای شافعی شاگرد او بوده و وی را بسیار ستایش کرده است . وفات وی پس از سال 585 ه' . ق. است و رافعی در سال 584 در ری صحبت او درک کرده است .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن عثمان غزنوی . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن عثمان غزنوی . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن عراقبن محمدبن علی خوارزمی . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن عراقبن محمدبن علی خوارزمی . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن علی بن محمد الثعلبی . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن علی بن محمد الثعلبی . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن عمر. از مردم ایران . طب و فقه درغرناطه فراگرفت و دوبار بقضاء این ناحیت رسید و در سال 539 ه' . ق. درگذشت . (به نقل لکلرک از کازیری ).
{اخ}
علی بن عمر. از مردم ایران . طب و فقه درغرناطه فراگرفت و دوبار بقضاء این ناحیت رسید و در سال 539 ه' . ق. درگذشت . (به نقل لکلرک از کازیری ).
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن عمربن احمدبن مهدی بغدادی دارقطنی . رجوع به علی بن عمر... شود.
{اخ}
علی بن عمربن احمدبن مهدی بغدادی دارقطنی . رجوع به علی بن عمر... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن عمربن علی القزوینی ، معروف به نجم الدین دبیران کاتبی . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن عمربن علی القزوینی ، معروف به نجم الدین دبیران کاتبی . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن عمربن محمدبن الحسن الحربی القزوینی . یکی از کبار صالحین . اصل او از قزوین و مولد وی بمحرم سال 360 ه' . ق. در بغداد بود. قرآن را بقراآت نزد ابوحفص کنانی و غیر او درست کرد، و نحو از ابوالفتح بن جنی فراگرفت و از ابن کیسان نحوی و قاضی جراحی و ابوحفص بن الزیات و ابوعمربن حیوة و ابوالحسین مظفر و ابوالحسین بن سمعون و جماعتی دیگر حدیث شنید و فقه از علی بن ابی القاسم دارکی آموخت و از اوان صبی نیکورفتار و کم گوی و بسیارخرد بود و زبان از نابکار بسته داشت و جز برای نماز از خانه بیرون نمی شد و پیوسته بقرائت قرآن و روایت حدیث روز میگذاشت . او را صاحب کرامات کثیره گفته اند. آنگاه که وفات یافت ابومحمد رزقاللّه بن عبدالوهاب تمیمی وی را غسل داد. احمدبن علی بن ثابت گوید: ابوالحسن قزوینی زاهد نامی ، یکی از بندگان صالح خدا و بشعبان سال 442 درگذشت و بر او در صحرا میان حربیه و عتابین نماز کردند و عدد نمازگزاران بشمار نمی آمد و بر هیچ جنازه جز جنازه امام حنبل چنین ازدحام نبوده است و در این روز تمام شهر [ بغداد ] بسته بود و ابوالفتح بن علوس دینوری حکایت کند که از بسیاری ازدحام جنازه بر زمین گذاشتن میسر نشد و بر سر دستها میرفت و مردم از هر سوی رو بجنازه نماز میگزاشتندابوالفتح بن عقیل آرد که در اسلام ... روزی مانند روز حمل جنازه قزوینی دیده نشده است و هر جا تا حمامها و کتاتیب
{اخ}
علی بن عمربن محمدبن الحسن الحربی القزوینی . یکی از کبار صالحین . اصل او از قزوین و مولد وی بمحرم سال 360 ه' . ق. در بغداد بود. قرآن را بقراآت نزد ابوحفص کنانی و غیر او درست کرد، و نحو از ابوالفتح بن جنی فراگرفت و از ابن کیسان نحوی و قاضی جراحی و ابوحفص بن الزیات و ابوعمربن حیوة و ابوالحسین مظفر و ابوالحسین بن سمعون و جماعتی دیگر حدیث شنید و فقه از علی بن ابی القاسم دارکی آموخت و از اوان صبی نیکورفتار و کم گوی و بسیارخرد بود و زبان از نابکار بسته داشت و جز برای نماز از خانه بیرون نمی شد و پیوسته بقرائت قرآن و روایت حدیث روز میگذاشت . او را صاحب کرامات کثیره گفته اند. آنگاه که وفات یافت ابومحمد رزقاللّه بن عبدالوهاب تمیمی وی را غسل داد. احمدبن علی بن ثابت گوید: ابوالحسن قزوینی زاهد نامی ، یکی از بندگان صالح خدا و بشعبان سال 442 درگذشت و بر او در صحرا میان حربیه و عتابین نماز کردند و عدد نمازگزاران بشمار نمی آمد و بر هیچ جنازه جز جنازه امام حنبل چنین ازدحام نبوده است و در این روز تمام شهر [ بغداد ] بسته بود و ابوالفتح بن علوس دینوری حکایت کند که از بسیاری ازدحام جنازه بر زمین گذاشتن میسر نشد و بر سر دستها میرفت و مردم از هر سوی رو بجنازه نماز میگزاشتندابوالفتح بن عقیل آرد که در اسلام ... روزی مانند روز حمل جنازه قزوینی دیده نشده است و هر جا تا حمامها و کتاتیب
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن عمر قرشی شاذلی . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن عمر قرشی شاذلی . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن عیاش . تابعی است .
{اخ}
علی بن عیاش . تابعی است .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن عیسی . از اصحاب ابن الاخشید ابوبکر احمدبن علی . رجوع به ابوالحسن رمانی ... شود.
{اخ}
علی بن عیسی . از اصحاب ابن الاخشید ابوبکر احمدبن علی . رجوع به ابوالحسن رمانی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن عیسی بن جزله . رجوع به ابن جزله ... شود.
{اخ}
علی بن عیسی بن جزله . رجوع به ابن جزله ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن عیسی بن داودبن جراح بغدادی . کاتب وزیر مقتدر و قاهر خلیفه مشهور بصلاح و تقوی و بذل و دهش . در آخر عمر از کار کناره کرده و در مکه مجاور گردید و به سال 334 ه' . ق. وفات یافت . او راست : کتاب معانی القرآن و تفسیره و مشکله ، و ابوبکربن مجاهد و ابوالحسن خزاز نحوی با او در این کتاب همدستی کرده اند. (از ابن الندیم و جز او). و رجوع به ابن جراح علی بن عیسی بن داود... شود.
{اخ}
علی بن عیسی بن داودبن جراح بغدادی . کاتب وزیر مقتدر و قاهر خلیفه مشهور بصلاح و تقوی و بذل و دهش . در آخر عمر از کار کناره کرده و در مکه مجاور گردید و به سال 334 ه' . ق. وفات یافت . او راست : کتاب معانی القرآن و تفسیره و مشکله ، و ابوبکربن مجاهد و ابوالحسن خزاز نحوی با او در این کتاب همدستی کرده اند. (از ابن الندیم و جز او). و رجوع به ابن جراح علی بن عیسی بن داود... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن عیسی بن فرج بن صالح ربعی ، منعوت به ابن الاخت ، ملقب به کمال الدین شیرازی نحوی شارح ایضاح . وی شاگرد ابوعلی فارسی است . مولد او به سال 328 ه' . ق. و وفات به 420.
{اخ}
علی بن عیسی بن فرج بن صالح ربعی ، منعوت به ابن الاخت ، ملقب به کمال الدین شیرازی نحوی شارح ایضاح . وی شاگرد ابوعلی فارسی است . مولد او به سال 328 ه' . ق. و وفات به 420.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن عیسی اربلی . محدث و ادیب و مورخ شیعی در مائه هفتم هجری . صاحب کتاب کشف الغمه ، وی در سال 687 ه' . ق. از تالیف این کتاب فراغت یافته است .
{اخ}
علی بن عیسی اربلی . محدث و ادیب و مورخ شیعی در مائه هفتم هجری . صاحب کتاب کشف الغمه ، وی در سال 687 ه' . ق. از تالیف این کتاب فراغت یافته است .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
رجوع به علی بن عیسی الربعی شود.
{اخ}
رجوع به علی بن عیسی الربعی شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن عیسی الرمانی ، نحوی و لغوی . رجوع به ابوالحسن رمانی ... شود.
{اخ}
علی بن عیسی الرمانی ، نحوی و لغوی . رجوع به ابوالحسن رمانی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن غراب الفزاری الکوفی . محدث است .
{اخ}
علی بن غراب الفزاری الکوفی . محدث است .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن فتح ، ملقب به مطوق. رجوع به مطوق علی بن فتح ... شود.
{اخ}
علی بن فتح ، ملقب به مطوق. رجوع به مطوق علی بن فتح ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن فضل بن احمد اسفراینی ، معروف به حجاج . صاحب حبیب السیر گوید: ابوالعباس بن فضل بن احمد اسفراینی نخستین کسی است که وزارت سلطان محمود سبکتکین کرد و در اوائل حال بکتابت و نیابت فائق که در سلک امراء سلاطین سامانی انتظام داشت قیام مینمود. و ابوالعباس پسری داشت حجاج نام که در کسب فضائل نفسانی سرآمد افاضل آن زمان بود و اشعار به زبان عربی و فارسی و غزل در غایت بلاغت نظم مینمود - انتهی . و تایید میکند قول صاحب حبیب السیر را در فضل و براعت او مدایح فرخی :
دستورزاده ملک شرق بوالحسن
حجاج سرفراز همه دوده و تبار
بنیاد فضل و بنیت فضل است و پشت فضل
وز پشت فضل باز شه شرق یادگار.
دستورزاده ی ْ شاه ایران زمین
حجاج تاج خواجگان بوالحسن
اندر کفایت صاحب دیگر است
وندر سیاست سیف بن ذوالیزن .
در دلم هیچ کسی دست نیابد ببدی
تا در او مدحت فرزند وزیرالوزراست
خواجه سید حجاج علی بن الفضل
آنکه از بار خدایان جهان بیهمتاست
روز و شب درگه او خانه اهل هنر است
سال و مه مجلس او مسکن و جای ادباست .
ابوالحسن علی فضل احمد آنکه چو کف
به کُه نماید همواره کوه گردد کان
نهاد خوب و ره مردمی از او گیرند
ستودگان و بزرگان تازی و دهقان .
ابوالحسن علی فضل احمد آنکه ز خلق
مقدم است بفضل و مقدم است بجاه
بدو بنازد مجلس بدو بنازد صدر
بدو بنازد تخت و بدو بنازد گاه .
خواجه حجاج آنک از جمع بزرگان جهان
ایزد او را برگزید و بر جهان سالار کرد.
جاودانه خواجه هر خواجه ای حجاج باد
برترین مهتر به کهتر کهترش محتاج باد.
خواجه حجاج آنکو کس نبوده در جهان
که به رادی دست او را در جهان همتاستی .
رجوع به دستورالوزراء چ طهران ص 138 شود.
{اخ}
علی بن فضل بن احمد اسفراینی ، معروف به حجاج . صاحب حبیب السیر گوید: ابوالعباس بن فضل بن احمد اسفراینی نخستین کسی است که وزارت سلطان محمود سبکتکین کرد و در اوائل حال بکتابت و نیابت فائق که در سلک امراء سلاطین سامانی انتظام داشت قیام مینمود. و ابوالعباس پسری داشت حجاج نام که در کسب فضائل نفسانی سرآمد افاضل آن زمان بود و اشعار به زبان عربی و فارسی و غزل در غایت بلاغت نظم مینمود - انتهی . و تایید میکند قول صاحب حبیب السیر را در فضل و براعت او مدایح فرخی :
دستورزاده ملک شرق بوالحسن
حجاج سرفراز همه دوده و تبار
بنیاد فضل و بنیت فضل است و پشت فضل
وز پشت فضل باز شه شرق یادگار.
دستورزاده ی ْ شاه ایران زمین
حجاج تاج خواجگان بوالحسن
اندر کفایت صاحب دیگر است
وندر سیاست سیف بن ذوالیزن .
در دلم هیچ کسی دست نیابد ببدی
تا در او مدحت فرزند وزیرالوزراست
خواجه سید حجاج علی بن الفضل
آنکه از بار خدایان جهان بیهمتاست
روز و شب درگه او خانه اهل هنر است
سال و مه مجلس او مسکن و جای ادباست .
ابوالحسن علی فضل احمد آنکه چو کف
به کُه نماید همواره کوه گردد کان
نهاد خوب و ره مردمی از او گیرند
ستودگان و بزرگان تازی و دهقان .
ابوالحسن علی فضل احمد آنکه ز خلق
مقدم است بفضل و مقدم است بجاه
بدو بنازد مجلس بدو بنازد صدر
بدو بنازد تخت و بدو بنازد گاه .
خواجه حجاج آنک از جمع بزرگان جهان
ایزد او را برگزید و بر جهان سالار کرد.
جاودانه خواجه هر خواجه ای حجاج باد
برترین مهتر به کهتر کهترش محتاج باد.
خواجه حجاج آنکو کس نبوده در جهان
که به رادی دست او را در جهان همتاستی .
رجوع به دستورالوزراء چ طهران ص 138 شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن مثنی . یکی از مشاهیر عرفا.او در اواخر مائه سوم و اوایل مائه چهارم هجری میزیست و درک صحبت شبلی و شیخ ابوالحسن خرقانی و شیخ ابوسعید ابوالخیر کرده و ابی سعید ابوالخیر او را به استرآباد دیده است . و از کلمات اوست که گفت : آنرا که لذت ترک لذت دست داد نعمت دنیا و آخرت بدو رسیده است . او را گفتند دانا کیست ؟ گفت آنکه نادانی خویش داند.
{اخ}
علی بن مثنی . یکی از مشاهیر عرفا.او در اواخر مائه سوم و اوایل مائه چهارم هجری میزیست و درک صحبت شبلی و شیخ ابوالحسن خرقانی و شیخ ابوسعید ابوالخیر کرده و ابی سعید ابوالخیر او را به استرآباد دیده است . و از کلمات اوست که گفت : آنرا که لذت ترک لذت دست داد نعمت دنیا و آخرت بدو رسیده است . او را گفتند دانا کیست ؟ گفت آنکه نادانی خویش داند.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن محمدبن ابی بکربن شرف ماردینی . رجوع به علی بن محمد... شود.
{اخ}
علی بن محمدبن ابی بکربن شرف ماردینی . رجوع به علی بن محمد... شود.
[اَبُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن محمد، معروف به ابن اثیر جزری . رجوع به ابن اثیر عزالدین ابوالحسن علی ... شود.
{اخ}
علی بن محمد، معروف به ابن اثیر جزری . رجوع به ابن اثیر عزالدین ابوالحسن علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن محمد یااحمد شاعر، معروف به بسامی . رجوع به بسامی ... شود.
{اخ}
علی بن محمد یااحمد شاعر، معروف به بسامی . رجوع به بسامی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن محمدبن احمد زاهد و فقیه . رجوع به مصری ... شود.
{اخ}
علی بن محمدبن احمد زاهد و فقیه . رجوع به مصری ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن محمدبن بشار الزاهد. رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن محمدبن بشار الزاهد. رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن محمدبن حبیب بصری . رجوع به ماوردی ... شود.
{اخ}
علی بن محمدبن حبیب بصری . رجوع به ماوردی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن محمدبن خلف قابسی معافری . رجوع به ابن قابسی ابوالحسن ... شود.
{اخ}
علی بن محمدبن خلف قابسی معافری . رجوع به ابن قابسی ابوالحسن ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن محمدبن زبیر الاسدی الکوفی . رجوع به ابن کوفی ابوالحسن علی بن محمدبن الزبیر... شود.
{اخ}
علی بن محمدبن زبیر الاسدی الکوفی . رجوع به ابن کوفی ابوالحسن علی بن محمدبن الزبیر... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن محمدبن سالم تغلبی . رجوع به آمدی ... شود.
{اخ}
علی بن محمدبن سالم تغلبی . رجوع به آمدی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن محمدبن سعد، معروف به ابن خطیب الناصریه . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن محمدبن سعد، معروف به ابن خطیب الناصریه . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن محمدبن سهل الصائغ الدینوری . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن محمدبن سهل الصائغ الدینوری . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن محمدبن عبدالرحمن بغدادی . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن محمدبن عبدالرحمن بغدادی . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن محمدبن عبدالصمدبن عبدالاحد. رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن محمدبن عبدالصمدبن عبدالاحد. رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن محمدبن عبداللّه ، معروف به ابن سدیر. رجوع به ابن سدیر... شود.
{اخ}
علی بن محمدبن عبداللّه ، معروف به ابن سدیر. رجوع به ابن سدیر... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن محمدبن عبداللّه بن ابی سیف المدائنی . رجوع به مدائنی ... شود.
{اخ}
علی بن محمدبن عبداللّه بن ابی سیف المدائنی . رجوع به مدائنی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن محمدبن عبید. رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن محمدبن عبید. رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن محمدبن علی اشبیلی . رجوع به ابن خروف ابوالحسن علی ... شود.
{اخ}
علی بن محمدبن علی اشبیلی . رجوع به ابن خروف ابوالحسن علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن محمدبن علی الطبری شافعی ، ملقب به عمادالدین ، مدرس نظامیه بغداد. رجوع به کیاهراسی شود.
{اخ}
علی بن محمدبن علی الطبری شافعی ، ملقب به عمادالدین ، مدرس نظامیه بغداد. رجوع به کیاهراسی شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن محمدبن عمار. رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن محمدبن عمار. رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن محمدبن فارس . رجوع به خیاط بغدادی ... شود.
{اخ}
علی بن محمدبن فارس . رجوع به خیاط بغدادی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن محمدبن قطان فاسی . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن محمدبن قطان فاسی . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن محمدبن موسی بن حسن بن فرات . رجوع به ابن فرات ابوالحسن علی ... شود. و رجوع به حبیب السیر ج 1 ص 300 و 301 شود.
{اخ}
علی بن محمدبن موسی بن حسن بن فرات . رجوع به ابن فرات ابوالحسن علی ... شود. و رجوع به حبیب السیر ج 1 ص 300 و 301 شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن محمدبن نصربن منصوربن بسام . رجوع به ابن بسام ابوالحسن ... شود.
{اخ}
علی بن محمدبن نصربن منصوربن بسام . رجوع به ابن بسام ابوالحسن ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن محمد اندلسی قلصادی بسطی . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن محمد اندلسی قلصادی بسطی . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن محمد بصری . رجوع به ماوردی ... شود.
{اخ}
علی بن محمد بصری . رجوع به ماوردی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن محمد تمیمی . رجوع به تمیمی ابوالحسن ... شود.
{اخ}
علی بن محمد تمیمی . رجوع به تمیمی ابوالحسن ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن محمد جزار. رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن محمد جزار. رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن محمد حلبی . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن محمد حلبی . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن محمد ربعی مالکی . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن محمد ربعی مالکی . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َس َ]
{اخ}
علی بن محمد سخاوی . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن محمد سخاوی . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن محمد سهروردی . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن محمد سهروردی . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن محمد شابشتی کاتب . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن محمد شابشتی کاتب . رجوع به علی ... شود.
[اَبُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن محمد صلحیی ، اولین امراءبنی صلیح در یمن . رجوع به علی بن محمدبن علی ... شود.
{اخ}
علی بن محمد صلحیی ، اولین امراءبنی صلیح در یمن . رجوع به علی بن محمدبن علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن محمد، طبیب و شاعر. رجوع به ابن سدیر ابوالحسن علی ... شود.
{اخ}
علی بن محمد، طبیب و شاعر. رجوع به ابن سدیر ابوالحسن علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن محمد العدوی . رجوع به سُمیساطی ابوالحسن علی ... شود.
{اخ}
علی بن محمد العدوی . رجوع به سُمیساطی ابوالحسن علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن محمد علم الدین . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن محمد علم الدین . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن محمد الغزالی اللوکری . شاعری بروزگار سامانیان ، مداح ابوالحسن عبیداللّه بن احمد العتبی وزیر سامانیان . او در اعتذاررفتن خویش از بخارا به لوکر خطاب به آن وزیر گوید:
عبیداللّه بن ْ احمد وزیر شاه سامانی
همی تابد شعاع داد از آن پرنور پیشانی
بصورت آدمی آمدبه معنی نور سبحانی
خدایا چشم بد خواهم کز آن صورت بگردانی
بخارا خوشتر از لوکر خداوندا همیدانی
ولیکن کُرد نشْکیبید از دوغ بیابانی .
و او راست در مدیح امیر رضی ابوالقاسم نوح بن منصوربن نوح :
نگار من آن کرد گوهر، پسر
که زین
ز عنبر زره دارد او بر سمن
ز سنبل گره دارد او بر قمر
چو برداشت جوزا کمرگه نگر [ کذا ]
بجست و ببست از فلاخن کمر
برون برد از چشم سودای خواب
درآورد در دل هوای سفر
بره کرد عزم آن بت خوشخرام
گره کرد بند سر آن خوش سیَر
بتابید سخت و بپیچید سست
بگرد کمرگاه دستار بر
شتابان بیامد سوی کوهسار
به آهستگی کرد هر سو نظر
برآورد از آن وهم پیکر میان
یکی زرد گویای ناجانور
نه بلبل ز بلبل بدستان فزون
نه طوطی ز طوطی سخن گوی تر
چو دوشیزگان زیرپرده نهان
چو دوشیزه
بریده سر و پای او بی گنه
ز نالیدنش
ز بُسًّد بزرینه نی در دمید
بارسال (؟ ) نی داد دم را گذر
برخ برزد آن [ ... ] عنبرفراش [ کذا ]
به نی برزد انگشت وقت سحر
همو گفت در نی که ای لوکری
غم خدمت شاه خوردی مخور.
{اخ}
علی بن محمد الغزالی اللوکری . شاعری بروزگار سامانیان ، مداح ابوالحسن عبیداللّه بن احمد العتبی وزیر سامانیان . او در اعتذاررفتن خویش از بخارا به لوکر خطاب به آن وزیر گوید:
عبیداللّه بن ْ احمد وزیر شاه سامانی
همی تابد شعاع داد از آن پرنور پیشانی
بصورت آدمی آمدبه معنی نور سبحانی
خدایا چشم بد خواهم کز آن صورت بگردانی
بخارا خوشتر از لوکر خداوندا همیدانی
ولیکن کُرد نشْکیبید از دوغ بیابانی .
و او راست در مدیح امیر رضی ابوالقاسم نوح بن منصوربن نوح :
نگار من آن کرد گوهر، پسر
که زین
ز عنبر زره دارد او بر سمن
ز سنبل گره دارد او بر قمر
چو برداشت جوزا کمرگه نگر [ کذا ]
بجست و ببست از فلاخن کمر
برون برد از چشم سودای خواب
درآورد در دل هوای سفر
بره کرد عزم آن بت خوشخرام
گره کرد بند سر آن خوش سیَر
بتابید سخت و بپیچید سست
بگرد کمرگاه دستار بر
شتابان بیامد سوی کوهسار
به آهستگی کرد هر سو نظر
برآورد از آن وهم پیکر میان
یکی زرد گویای ناجانور
نه بلبل ز بلبل بدستان فزون
نه طوطی ز طوطی سخن گوی تر
چو دوشیزگان زیرپرده نهان
چو دوشیزه
بریده سر و پای او بی گنه
ز نالیدنش
ز بُسًّد بزرینه نی در دمید
بارسال (؟ ) نی داد دم را گذر
برخ برزد آن [ ... ] عنبرفراش [ کذا ]
به نی برزد انگشت وقت سحر
همو گفت در نی که ای لوکری
غم خدمت شاه خوردی مخور.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن محمد الفیاض . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن محمد الفیاض . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن محمد قرشی . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن محمد قرشی . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن محمد قیسی . رجوع به ابن خروف ضیاءالدین ابوالحسن ... شود.
{اخ}
علی بن محمد قیسی . رجوع به ابن خروف ضیاءالدین ابوالحسن ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن محمد ماوردی . رجوع به ماوردی ... شود.
{اخ}
علی بن محمد ماوردی . رجوع به ماوردی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن محمد مزین الصغیر. رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن محمد مزین الصغیر. رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن مرة بغدادی . رجوع به نقاش ابوالحسن علی ... شود.
{اخ}
علی بن مرة بغدادی . رجوع به نقاش ابوالحسن علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن مزید الاسدی سندالدوله . رجوع به علی ... و رجوع به حبیب السیر ج 1 ص 390 شود.
{اخ}
علی بن مزید الاسدی سندالدوله . رجوع به علی ... و رجوع به حبیب السیر ج 1 ص 390 شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن المصیصی . رجوع به مصیصی ابوالحسن ... شود.
{اخ}
علی بن المصیصی . رجوع به مصیصی ابوالحسن ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن المغیرة الاثرم . رجوع به اثرم ابوالحسن علی ... شود.
{اخ}
علی بن المغیرة الاثرم . رجوع به اثرم ابوالحسن علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن مفرح صقلی . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن مفرح صقلی . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن ملمش یا علی بن بکمش . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن ملمش یا علی بن بکمش . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن منصور الظاهر. هفتمین از خلفای فاطمی مصر (از 411 تا 427ه' . ق.). ابن خلکان کنیت او را اباهاشم آورده است .
{اخ}
علی بن منصور الظاهر. هفتمین از خلفای فاطمی مصر (از 411 تا 427ه' . ق.). ابن خلکان کنیت او را اباهاشم آورده است .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن موسی بن جعفر، مشهور بسیدبن طاوس و بعضی کنیت او را ابوالقاسم یا ابوموسی گفته اند. رجوع به ابن طاوس سید رضی الدین علی ... شود.
{اخ}
علی بن موسی بن جعفر، مشهور بسیدبن طاوس و بعضی کنیت او را ابوالقاسم یا ابوموسی گفته اند. رجوع به ابن طاوس سید رضی الدین علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َس َ]
{اخ}
علی بن موسی بن سعید الاندلسی الغرناطی . درکشف الظنون چاپ اسلامبول در آنجا که تواریخ را ضبط کرده کنیت او را ابوسعید آورده است ولی ظاهراً غلط است و اصل ابن سعید بوده . رجوع به ابن سعید علی ... شود.
{اخ}
علی بن موسی بن سعید الاندلسی الغرناطی . درکشف الظنون چاپ اسلامبول در آنجا که تواریخ را ضبط کرده کنیت او را ابوسعید آورده است ولی ظاهراً غلط است و اصل ابن سعید بوده . رجوع به ابن سعید علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن موسی بن عصفور. رجوع به ابن عصفور... شود.
{اخ}
علی بن موسی بن عصفور. رجوع به ابن عصفور... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن موسی بن علی بن موسی الانصاری الاندلسی الجیانی . او راست : کتاب شذورالذهب منظومه ای در کیمیا. وفات او به سال 590 ه' . ق. بوده است . رجوع به علی بن موسی ... شود.
{اخ}
علی بن موسی بن علی بن موسی الانصاری الاندلسی الجیانی . او راست : کتاب شذورالذهب منظومه ای در کیمیا. وفات او به سال 590 ه' . ق. بوده است . رجوع به علی بن موسی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َس َ]
{اخ}
علی بن موسی عمادی . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن موسی عمادی . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن موسی القمی . رجوع به علی بن موسی ... شود.
{اخ}
علی بن موسی القمی . رجوع به علی بن موسی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن موسی مغربی . رجوع به ابن سعید ابوالحسن علی ... شود.
{اخ}
علی بن موسی مغربی . رجوع به ابن سعید ابوالحسن علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن مهدی اصفهانی . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن مهدی اصفهانی . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن مهذب ابوالمکارم عبدالکریم بن طرخان بن تقی حموی . رجوع به علی شود.
{اخ}
علی بن مهذب ابوالمکارم عبدالکریم بن طرخان بن تقی حموی . رجوع به علی شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن نصر. یکی از حکام بطیحه ملقب به مهذب الدوله . القادر باللّه عباسی پیش از وصول بمرتبه خلافت در پناه وی میزیست . مدت حیات او هفتادوسه سال و در سال 407 ه' . ق. درگذشت .
{اخ}
علی بن نصر. یکی از حکام بطیحه ملقب به مهذب الدوله . القادر باللّه عباسی پیش از وصول بمرتبه خلافت در پناه وی میزیست . مدت حیات او هفتادوسه سال و در سال 407 ه' . ق. درگذشت .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن نصربن سلیمان زنبقی لغوی . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن نصربن سلیمان زنبقی لغوی . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن نصربن محمدبن عبدالصمد فندورجی نیشابوری . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن نصربن محمدبن عبدالصمد فندورجی نیشابوری . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن نصر نصرانی ، معروف به ابن الطبیب . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن نصر نصرانی ، معروف به ابن الطبیب . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن نفیس علاءالدین . رجوع به ابن نفیس علاءالدین ... شود.
{اخ}
علی بن نفیس علاءالدین . رجوع به ابن نفیس علاءالدین ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن وصیف خشکناکه . رجوع به خشکناکه ابوالحسن علی ... شود.
{اخ}
علی بن وصیف خشکناکه . رجوع به خشکناکه ابوالحسن علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن هارون زنجانی . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن هارون زنجانی . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن هارون بن علی بن یحیی بن ابی منصور ابان . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن هارون بن علی بن یحیی بن ابی منصور ابان . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن هارون بن نصر کرمانشاهی . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن هارون بن نصر کرمانشاهی . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن هارون حرانی . شهرزوری گوید او در انواع فلسفه رنج برده است لکن شهرت اودر ریاضی و طب است . و رجوع به ابوالحسن حرانی شود.
{اخ}
علی بن هارون حرانی . شهرزوری گوید او در انواع فلسفه رنج برده است لکن شهرت اودر ریاضی و طب است . و رجوع به ابوالحسن حرانی شود.
[اَ بُل ْ ح َس َ]
{اخ}
علی بن هبةاللّه بن عثمان بن احمدبن ابراهیم بن الرائقة موصلی . محدث شیعی . صاحب کتاب المتمسک بحبل آل رسول و کتاب التعیین فی اصول الدین . شیخ منتجب الدین بدو واسطه از او روایت میکند بنابراین ظاهراً او دراواخر قرن پنجم و اوائل قرن ششم هجری میزیسته است .
{اخ}
علی بن هبةاللّه بن عثمان بن احمدبن ابراهیم بن الرائقة موصلی . محدث شیعی . صاحب کتاب المتمسک بحبل آل رسول و کتاب التعیین فی اصول الدین . شیخ منتجب الدین بدو واسطه از او روایت میکند بنابراین ظاهراً او دراواخر قرن پنجم و اوائل قرن ششم هجری میزیسته است .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن هلال . رجوع به ابن بواب ابوالحسن علاءالدین ...، و رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن هلال . رجوع به ابن بواب ابوالحسن علاءالدین ...، و رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن هند. از مشایخ طریقت بفارس . معاصر فخرالدوله دیلمی . او درک صحبت جنید و عمربن عثمان مکی و شیخ جعفر حداد کرده و باابوعبداللّه بن خفیف در یک عهد میزیسته . و اقامت او در شیراز بوده است . رجوع به نامه دانشوران ج 3 ص 34 شود.
{اخ}
علی بن هند. از مشایخ طریقت بفارس . معاصر فخرالدوله دیلمی . او درک صحبت جنید و عمربن عثمان مکی و شیخ جعفر حداد کرده و باابوعبداللّه بن خفیف در یک عهد میزیسته . و اقامت او در شیراز بوده است . رجوع به نامه دانشوران ج 3 ص 34 شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن یحیی . از امرای بنی زیری در تونس (از 509 تا 515 ه' . ق.).
{اخ}
علی بن یحیی . از امرای بنی زیری در تونس (از 509 تا 515 ه' . ق.).
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن یحیی بن ابان ، از بنومنجم . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن یحیی بن ابان ، از بنومنجم . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن یحیی بن ابی منصور المنجم . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن یحیی بن ابی منصور المنجم . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن یحیی بن جعفر. رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن یحیی بن جعفر. رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن یعقوب بن جبریل بکری . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن یعقوب بن جبریل بکری . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن یعقوب بن شجاع بن ابی زهران . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن یعقوب بن شجاع بن ابی زهران . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن یوسف ، معروف به ابن البقال . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن یوسف ، معروف به ابن البقال . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن یوسف بن ابراهیم بن عبدالواحد القفطی . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن یوسف بن ابراهیم بن عبدالواحد القفطی . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن یوسف بن ابراهیم بن عبدالواحد شیبانی . رجوع به ابن القفطی جمال الدین علی ، و رجوع به علی بن یوسف ... شود.
{اخ}
علی بن یوسف بن ابراهیم بن عبدالواحد شیبانی . رجوع به ابن القفطی جمال الدین علی ، و رجوع به علی بن یوسف ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن یوسف بن تاشفین . رجوع به علی ...، و رجوع به حبیب السیر ج 1 ص 402 و 403 شود.
{اخ}
علی بن یوسف بن تاشفین . رجوع به علی ...، و رجوع به حبیب السیر ج 1 ص 402 و 403 شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن یوسف بصری . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی بن یوسف بصری . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بن یوسف لخمی شافعی .
{اخ}
علی بن یوسف لخمی شافعی .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی بصری . رجوع به ابوالادیان ... شود.
{اخ}
علی بصری . رجوع به ابوالادیان ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی حرانی ، ملقب به شیخ الامه . او راست : صلاح العمل لانتظار الاجل . وفات وی به سال 673 ه' . ق. بوده است .
{اخ}
علی حرانی ، ملقب به شیخ الامه . او راست : صلاح العمل لانتظار الاجل . وفات وی به سال 673 ه' . ق. بوده است .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی حمامه ای . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی حمامه ای . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی حمدانی . چهارمین حمدانیان حلب (از 392 تا 394 ه' . ق.).
{اخ}
علی حمدانی . چهارمین حمدانیان حلب (از 392 تا 394 ه' . ق.).
[اَبُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی رازی . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی رازی . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی الرضا بن موسی الکاظم بن جعفر الصادقبن محمد الباقربن زین العابدین . هشتم از ائمه اثناعشر. مامون عباسی به سال 202 ه' . ق. دختر خود ام حبیب را بزنی بوی داد و او را ولیعهد خویش خواند و نام وی بر درم و دینار سکه کرد. ولادت علی رضا به روز جمعه از سال 153 بمدینه رسول بود و بعضی به سال 151 گفته اند و وفات اودر آخر صفر 202 یا سیزدهم ذیقعده 203 در شهر طوس روی داد. و مامون بر او نماز گزارد و پهلوی قبر پدر مامون ، هرون الرشید جسد مطهر او بخاک سپردند. و گویند مامون حضرت را به سم شهید کرد. رجوع به رضا شود.
{اخ}
علی الرضا بن موسی الکاظم بن جعفر الصادقبن محمد الباقربن زین العابدین . هشتم از ائمه اثناعشر. مامون عباسی به سال 202 ه' . ق. دختر خود ام حبیب را بزنی بوی داد و او را ولیعهد خویش خواند و نام وی بر درم و دینار سکه کرد. ولادت علی رضا به روز جمعه از سال 153 بمدینه رسول بود و بعضی به سال 151 گفته اند و وفات اودر آخر صفر 202 یا سیزدهم ذیقعده 203 در شهر طوس روی داد. و مامون بر او نماز گزارد و پهلوی قبر پدر مامون ، هرون الرشید جسد مطهر او بخاک سپردند. و گویند مامون حضرت را به سم شهید کرد. رجوع به رضا شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی فرخی سیستانی . شاعر شهیر. رجوع به فرخی سیستانی شود.
{اخ}
علی فرخی سیستانی . شاعر شهیر. رجوع به فرخی سیستانی شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی مالکی . او راست : الوسائل السنیه من المقاصد السخاویه و الجامع و الزیادة الاسیوطیه .
{اخ}
علی مالکی . او راست : الوسائل السنیه من المقاصد السخاویه و الجامع و الزیادة الاسیوطیه .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی الناسخ . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی الناسخ . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی النقی یاعلی الهادی العسکری بن محمد الجوادبن علی بن موسی الرضا علیهم السلام . دهمین ائمه اثناعشر امامیه و پدر امام حسن العسکری . ابن خلکان گوید وشات بمتوکل برداشتند که او را داعیه خلافت است و نیز سلاح و کتب شیعه در خانه اوست . متوکل نیمه شب گروهی اتراک را بدستگیری آن حضرت گُسی داشت . ترکان وی را در مقصوره ای یافتنددر بر روی بسته و بر زمین خشک بمحاذات قبله نشسته پشمینه ای در بر و ملحفه ای پشمین بر سر و به آیاتی از قرآن در وعد و وعید مترنم او را هم بدان حال نزد خلیفه بردند. آنگاه که بوثاق خلیفه درآمد متوکل شراب میخورد و جامی نبید بر دست داشت . چون چشمش بامام افتادبه تعظیم او برخاست و او علیه السلام را بر جانب خویش بنشاند و جام شراب پیش داشت . امام فرمود مرا معذور دار چه تا اکنون گوشت و خون من بدین آب نیالوده است خلیفه دیگر بار اصرار نورزید و گفت مرا شعری نیکو خوان . فرمود مرا شعر بسیار از بر نباشد خلیفه گفت از خواندن شعر گزیر نیست . امام ابیات زیرین خواندن گرفت :
باتوا علی قلل الاجبال تحرسهم
غلب الرجال فمااغنتهم ُ القلل
و استنزلوا بعد عز من معاقلهم
فاودعوا حفرا یا بئس مانزلوا
ناداهم ُ صارخ من بعد ما قبروا
این الاَسرّة و التیجان و الحلل
این الوجوه التی کانت منعّمة
من دونها تضرب الاستار و الکلل
فافصح القبر عنهم حین ساء لهم
تلک الوجوه علیها الدود تنتقل
قد طال ما اکلوا دهراً و ما شربوا
فاصبحوا بعد طول الاکل قد اکلوا.
و چون این ابیات بخواند حاضران مجلس بر جان آن حضرت بترسیدند و گمان بردند از خلیفه او را گزندی خواهد رسیدن لکن متوکل دیری بگریست تا ریش او به اشک تر شد و فرمان کرد شراب از مجلس برگیرند و چون از دعوی سُعات اثری در خانه آن حضرت نیافته بودند او را با حرمتی سزاوار باز خانه فرستاد. مولد او علیه السلام به روز یکشنبه 13 رجب و بروایتی روز عرفه سال 214 یا 213 ه' . ق. بوده است . کثرت سعایت ارباب نمیمه متوکل را بدان داشته بود که حضرت او را از مولد خویش مدینةالرسول بطلبید و در سرمن رای که آنرا عسکر نیز نامند اقامت داد و او بیست سال و نه ماه در آن شهر بزیست و در دوشنبه بیست و پنجم یابیست و ششم و یا چهارم آن ماه و یا سیم رجب سال 254بدانجا درگذشت و او را در خانه خویش بخاک سپردند وهمین اقامت در شهر عسکر باعث شهرت آن حضرت و فرزند او امام حسن به عسکری است .
{اخ}
علی النقی یاعلی الهادی العسکری بن محمد الجوادبن علی بن موسی الرضا علیهم السلام . دهمین ائمه اثناعشر امامیه و پدر امام حسن العسکری . ابن خلکان گوید وشات بمتوکل برداشتند که او را داعیه خلافت است و نیز سلاح و کتب شیعه در خانه اوست . متوکل نیمه شب گروهی اتراک را بدستگیری آن حضرت گُسی داشت . ترکان وی را در مقصوره ای یافتنددر بر روی بسته و بر زمین خشک بمحاذات قبله نشسته پشمینه ای در بر و ملحفه ای پشمین بر سر و به آیاتی از قرآن در وعد و وعید مترنم او را هم بدان حال نزد خلیفه بردند. آنگاه که بوثاق خلیفه درآمد متوکل شراب میخورد و جامی نبید بر دست داشت . چون چشمش بامام افتادبه تعظیم او برخاست و او علیه السلام را بر جانب خویش بنشاند و جام شراب پیش داشت . امام فرمود مرا معذور دار چه تا اکنون گوشت و خون من بدین آب نیالوده است خلیفه دیگر بار اصرار نورزید و گفت مرا شعری نیکو خوان . فرمود مرا شعر بسیار از بر نباشد خلیفه گفت از خواندن شعر گزیر نیست . امام ابیات زیرین خواندن گرفت :
باتوا علی قلل الاجبال تحرسهم
غلب الرجال فمااغنتهم ُ القلل
و استنزلوا بعد عز من معاقلهم
فاودعوا حفرا یا بئس مانزلوا
ناداهم ُ صارخ من بعد ما قبروا
این الاَسرّة و التیجان و الحلل
این الوجوه التی کانت منعّمة
من دونها تضرب الاستار و الکلل
فافصح القبر عنهم حین ساء لهم
تلک الوجوه علیها الدود تنتقل
قد طال ما اکلوا دهراً و ما شربوا
فاصبحوا بعد طول الاکل قد اکلوا.
و چون این ابیات بخواند حاضران مجلس بر جان آن حضرت بترسیدند و گمان بردند از خلیفه او را گزندی خواهد رسیدن لکن متوکل دیری بگریست تا ریش او به اشک تر شد و فرمان کرد شراب از مجلس برگیرند و چون از دعوی سُعات اثری در خانه آن حضرت نیافته بودند او را با حرمتی سزاوار باز خانه فرستاد. مولد او علیه السلام به روز یکشنبه 13 رجب و بروایتی روز عرفه سال 214 یا 213 ه' . ق. بوده است . کثرت سعایت ارباب نمیمه متوکل را بدان داشته بود که حضرت او را از مولد خویش مدینةالرسول بطلبید و در سرمن رای که آنرا عسکر نیز نامند اقامت داد و او بیست سال و نه ماه در آن شهر بزیست و در دوشنبه بیست و پنجم یابیست و ششم و یا چهارم آن ماه و یا سیم رجب سال 254بدانجا درگذشت و او را در خانه خویش بخاک سپردند وهمین اقامت در شهر عسکر باعث شهرت آن حضرت و فرزند او امام حسن به عسکری است .
[اَبُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
علی وراق. رجوع به علی ... شود.
{اخ}
علی وراق. رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
عمادالدوله دیلمی علی بن بویه بن فناخسرو، صاحب بلاد فارس . نخستین از پادشاهان بویهی . رجوع به علی بن بویه ... شود.
{اخ}
عمادالدوله دیلمی علی بن بویه بن فناخسرو، صاحب بلاد فارس . نخستین از پادشاهان بویهی . رجوع به علی بن بویه ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
عمارةبن عبدالجبار. محدث است .
{اخ}
عمارةبن عبدالجبار. محدث است .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
عمران بن عیینه . محدث است .
{اخ}
عمران بن عیینه . محدث است .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
عمربن ابی عمر النوقاتی . رجوع به عمر... شود.
{اخ}
عمربن ابی عمر النوقاتی . رجوع به عمر... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
عمربن ابی عمر محمدبن یوسف بن یعقوب الفقیه . رجوع به عمر... شود.
{اخ}
عمربن ابی عمر محمدبن یوسف بن یعقوب الفقیه . رجوع به عمر... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
عمروبن عثمان بن قنبر ملقب به سیبویه . رجوع به عمرو... و رجوع به سیبویه شود.
{اخ}
عمروبن عثمان بن قنبر ملقب به سیبویه . رجوع به عمرو... و رجوع به سیبویه شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
عیسی بن ابراهیم . رجوع به عیسی ... شود.
{اخ}
عیسی بن ابراهیم . رجوع به عیسی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
الفارسی علی بن جعفر کاتب . رجوع به علی ... شود.
{اخ}
الفارسی علی بن جعفر کاتب . رجوع به علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
فخرالدوله علی بن رکن الدوله . رجوع به علی بن رکن الدوله ... شود.
{اخ}
فخرالدوله علی بن رکن الدوله . رجوع به علی بن رکن الدوله ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
فرخی ، شاعر معروف . علی بن جولوغ . رجوع به فرخی سیستانی شود.
{اخ}
فرخی ، شاعر معروف . علی بن جولوغ . رجوع به فرخی سیستانی شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
فضولی . رجوع به حبیب السیر ج 2 ص 102 شود.
{اخ}
فضولی . رجوع به حبیب السیر ج 2 ص 102 شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
فوشنجی هروی علی بن احمدبن سهل ، معاصر مقتدر و بعض دیگر از خلفای عباسی و عضدالدوله دیلمی در نیمه اول مائه چهارم هجری . وی در عراق صحبت ابوالعباس بن عطاء و جریری و در شام طاهر مقدسی و ابوعمرو دمشقی را دریافت و نیز درک صحبت شبلی کرد و در اول جوانی از مولد خویش فوشنج هرات به نیشابور شد و در آنجا به تحصیل علوم وقت پرداخت و شیخ فریدالدین عطارگوید: شیخ ابوالحسن بوشنجی از جوانمردان خراسان بودو محتشم ترین اهل زمانه و عالمترین در علم طریقت و در تجرید قدمی ثابت داشت و ابن عطاء و بوعثمان و جریدی و ابن عمرو را دیده بود و سالها از بوشنج برفت و به عراق میبود و چون بازآمد به زندقه منسوب کردندش و از آنجا به نیشابور آمد و عمر را آنجا گذاشت چنانکه مشهور شد تا بحدی که روستائی را درازگوش گم شده بود پرسید که در نیشابور پارساتر کیست گفتند ابوالحسن بوشنجی ، بیامد و در دامنش آویخت که خر من تو برده ای گفت ای جوانمرد غلط کرده ای من ترا اکنون می بینم گفت نی خر من تو برده ای . درماند و دست برداشت و گفت الهی مرا از وی بازخر در حال یکی آواز داد که او را رها کن که خر یافتیم بعد از آن روستائی گفت ای شیخ من دانستم که تو ندیده ای لکن من خود را بهیچ آبروی ندیدم براین درگاه ، گفتم تا تو نفَسی بزنی تا مقصود من برآید. نقل است که یک روز در راه میرفت ناگاه ترکی درآمدو قفائی بر شیخ زد و برفت مردمان گفتند چرا کردی که او شیخ ابوالحسن است ، مردی بزرگ. پشیمان شد و بازآمد و از شیخ عذر می خواست شیخ گفت ای دوست فارغ باش که ما این نه از تو دیدیم از آنجا که رفت غلط نرود. نقل است که از او پرسیدند تصوف چیست گفت تصوف اسمی و حقیقت پدید نه و پیش از این حقیقتی بود بی اسم . بپرسیدند از تصوف گفت کوتاهی امل است و مداومت بر عمل . و گفت اخلاص آن است که کرام الکاتبین نتوانند نوشت و شیطان آنرا تباه نتواند کرد و آدمی بر وی مطلع نتواند شدو گفت اول ایمان به آخر آن پیوسته است . و گفتند ایمان و توکل چیست گفت آنکه نان از پیش خود خوری و لقمه خرد خائی به آرام دل و بدانی که آنچه تراست از تو فوت نشود. و گفت هر که خود را خوار داشت خدای تعالی اورا رفیعالقدر گردانید و هر که خود را عزیز داشت خدای تعالی او را خوار گردانید. نقل است که یکی از او دعا خواست گفت حق تعالی ترا از فتنه تو نگاه دارد - انتهی . وفات وی در شهر نیشابور به سال 348 ه' . ق. بود و در همان شهر مدفون گردید. و در نفحات الانس آمده است که او گفت لیس فی الدنیا شی اسمج من محب لسبب و عوض . و از او پرسیدند که ظریف کیست گفت الخفیف فی ذاته و اخلاقه و افعاله و شمائله من غیر تکلف . و باز او گفت مردم سه گروهند اول اولیاء که باطن ایشان بهتر است از ظاهر ایشان ، دوم علما که ظاهر و باطن ایشان برابر است ، سوم جهال که ظاهر ایشان بهتر است از باطن ایشان که خود انصاف ندهند و از دیگران انصاف خواهند.
{اخ}
فوشنجی هروی علی بن احمدبن سهل ، معاصر مقتدر و بعض دیگر از خلفای عباسی و عضدالدوله دیلمی در نیمه اول مائه چهارم هجری . وی در عراق صحبت ابوالعباس بن عطاء و جریری و در شام طاهر مقدسی و ابوعمرو دمشقی را دریافت و نیز درک صحبت شبلی کرد و در اول جوانی از مولد خویش فوشنج هرات به نیشابور شد و در آنجا به تحصیل علوم وقت پرداخت و شیخ فریدالدین عطارگوید: شیخ ابوالحسن بوشنجی از جوانمردان خراسان بودو محتشم ترین اهل زمانه و عالمترین در علم طریقت و در تجرید قدمی ثابت داشت و ابن عطاء و بوعثمان و جریدی و ابن عمرو را دیده بود و سالها از بوشنج برفت و به عراق میبود و چون بازآمد به زندقه منسوب کردندش و از آنجا به نیشابور آمد و عمر را آنجا گذاشت چنانکه مشهور شد تا بحدی که روستائی را درازگوش گم شده بود پرسید که در نیشابور پارساتر کیست گفتند ابوالحسن بوشنجی ، بیامد و در دامنش آویخت که خر من تو برده ای گفت ای جوانمرد غلط کرده ای من ترا اکنون می بینم گفت نی خر من تو برده ای . درماند و دست برداشت و گفت الهی مرا از وی بازخر در حال یکی آواز داد که او را رها کن که خر یافتیم بعد از آن روستائی گفت ای شیخ من دانستم که تو ندیده ای لکن من خود را بهیچ آبروی ندیدم براین درگاه ، گفتم تا تو نفَسی بزنی تا مقصود من برآید. نقل است که یک روز در راه میرفت ناگاه ترکی درآمدو قفائی بر شیخ زد و برفت مردمان گفتند چرا کردی که او شیخ ابوالحسن است ، مردی بزرگ. پشیمان شد و بازآمد و از شیخ عذر می خواست شیخ گفت ای دوست فارغ باش که ما این نه از تو دیدیم از آنجا که رفت غلط نرود. نقل است که از او پرسیدند تصوف چیست گفت تصوف اسمی و حقیقت پدید نه و پیش از این حقیقتی بود بی اسم . بپرسیدند از تصوف گفت کوتاهی امل است و مداومت بر عمل . و گفت اخلاص آن است که کرام الکاتبین نتوانند نوشت و شیطان آنرا تباه نتواند کرد و آدمی بر وی مطلع نتواند شدو گفت اول ایمان به آخر آن پیوسته است . و گفتند ایمان و توکل چیست گفت آنکه نان از پیش خود خوری و لقمه خرد خائی به آرام دل و بدانی که آنچه تراست از تو فوت نشود. و گفت هر که خود را خوار داشت خدای تعالی اورا رفیعالقدر گردانید و هر که خود را عزیز داشت خدای تعالی او را خوار گردانید. نقل است که یکی از او دعا خواست گفت حق تعالی ترا از فتنه تو نگاه دارد - انتهی . وفات وی در شهر نیشابور به سال 348 ه' . ق. بود و در همان شهر مدفون گردید. و در نفحات الانس آمده است که او گفت لیس فی الدنیا شی اسمج من محب لسبب و عوض . و از او پرسیدند که ظریف کیست گفت الخفیف فی ذاته و اخلاقه و افعاله و شمائله من غیر تکلف . و باز او گفت مردم سه گروهند اول اولیاء که باطن ایشان بهتر است از ظاهر ایشان ، دوم علما که ظاهر و باطن ایشان برابر است ، سوم جهال که ظاهر ایشان بهتر است از باطن ایشان که خود انصاف ندهند و از دیگران انصاف خواهند.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
قابوس بن ابی طاهر وشمگیربن زیار امیر گرگان . رجوع به قابوس ... شود.
{اخ}
قابوس بن ابی طاهر وشمگیربن زیار امیر گرگان . رجوع به قابوس ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
قاسم بن ابی بکر قفال شافعی . رجوع به قاسم ... شود.
{اخ}
قاسم بن ابی بکر قفال شافعی . رجوع به قاسم ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
قاضی . صاحب تاریخ سیستان آنجا که فضائل سیستان برمی شمرد ابوالحسن قاضی را از مفاخر آنجا ذکر میکند و این غیر ابوالحسن عمربن ابی عمر نوقانی است ، چه نام او را نیز علیحده می آورد.
{اخ}
قاضی . صاحب تاریخ سیستان آنجا که فضائل سیستان برمی شمرد ابوالحسن قاضی را از مفاخر آنجا ذکر میکند و این غیر ابوالحسن عمربن ابی عمر نوقانی است ، چه نام او را نیز علیحده می آورد.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
قرمانی . رجوع به حبیب السیر ج 1 ص 365 شود.
{اخ}
قرمانی . رجوع به حبیب السیر ج 1 ص 365 شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
قریح الشامی . تابعی است و صفوان بن عمرو از وی روایت کند.
{اخ}
قریح الشامی . تابعی است و صفوان بن عمرو از وی روایت کند.
[اَ بُل ْ ح َ س َ / ح ُ]
{اخ}
نام دیگر قویق
{اخ}
نام دیگر قویق
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کوشیاربن لبان جیلی منجم . رجوع به کوشیار ابوالحسن کیا... شود.
{اخ}
کوشیاربن لبان جیلی منجم . رجوع به کوشیار ابوالحسن کیا... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
کهمس بن الحسن . محدث است .
{اخ}
کهمس بن الحسن . محدث است .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
ماری بن هبةاللّه بن مومل نصرانی .از مردم حفیرة مقیم بغداد. از اطبای مائه ششم هجری . شعب ادب از ابوالحسن بن علی بن عبدالرحیم عصار و ابن خشاب نحوی و شرف الدین بن شرف الکُتّاب فراگرفت و از علوم منطق و فلسفه نیز بهره داشت . پس از آنکه در طب شهرتی بسزا یافت بطبابت خاصه خلیفه منصوب گشت و مالی عظیم بیندوخت . وفات وی بزمان الناصر لدین اللّه در 591 ه' . ق. بود و در کنیسه نصاری جسد وی بخاک سپردند.
{اخ}
ماری بن هبةاللّه بن مومل نصرانی .از مردم حفیرة مقیم بغداد. از اطبای مائه ششم هجری . شعب ادب از ابوالحسن بن علی بن عبدالرحیم عصار و ابن خشاب نحوی و شرف الدین بن شرف الکُتّاب فراگرفت و از علوم منطق و فلسفه نیز بهره داشت . پس از آنکه در طب شهرتی بسزا یافت بطبابت خاصه خلیفه منصوب گشت و مالی عظیم بیندوخت . وفات وی بزمان الناصر لدین اللّه در 591 ه' . ق. بود و در کنیسه نصاری جسد وی بخاک سپردند.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
مالکی . او راست : تحفةالمصلی . (کشف الظنون ).
{اخ}
مالکی . او راست : تحفةالمصلی . (کشف الظنون ).
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن ابراهیم بن یوسف بن احمدبن یوسف الکاتب . مولد او حسنیه به سال 281 ه' . ق. او ظاهراً متفقه بمذهب شافعی و در باطن از شیعه امامیه بود. ابن الندیم گوید کتابهای او بر مذهب شیعه : کتاب کشف القناع . کتاب الاستعداد. کتاب العدة. کتاب الاستبصار. کتاب نقض العباسیه . کتاب المعتمل . کتاب المفیدفی الحدیث و کتاب الطریق است . کتب او بر مذهب شافعی :کتاب البصائر. کتاب الابلی [ کذا ] . کتاب المستعذب . کتاب الرد علی الکرخی . کتاب المفید فی الحدیث [ کذا ].
{اخ}
محمدبن ابراهیم بن یوسف بن احمدبن یوسف الکاتب . مولد او حسنیه به سال 281 ه' . ق. او ظاهراً متفقه بمذهب شافعی و در باطن از شیعه امامیه بود. ابن الندیم گوید کتابهای او بر مذهب شیعه : کتاب کشف القناع . کتاب الاستعداد. کتاب العدة. کتاب الاستبصار. کتاب نقض العباسیه . کتاب المعتمل . کتاب المفیدفی الحدیث و کتاب الطریق است . کتب او بر مذهب شافعی :کتاب البصائر. کتاب الابلی [ کذا ] . کتاب المستعذب . کتاب الرد علی الکرخی . کتاب المفید فی الحدیث [ کذا ].
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن ابراهیم سیمجور. رجوع به ابوالحسین سیمجور شود.
{اخ}
محمدبن ابراهیم سیمجور. رجوع به ابوالحسین سیمجور شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن احمدبن ابراهیم بغدادی ، مشهور به ابن کیسان نحوی . رجوع به ابن کیسان ... شود.
{اخ}
محمدبن احمدبن ابراهیم بغدادی ، مشهور به ابن کیسان نحوی . رجوع به ابن کیسان ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن احمدبن داود قمی . رجوع به ابن داود ابوالحسن محمد... شود.
{اخ}
محمدبن احمدبن داود قمی . رجوع به ابن داود ابوالحسن محمد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن احمدبن طالب ، اخباری . رجوع به محمد... شود.
{اخ}
محمدبن احمدبن طالب ، اخباری . رجوع به محمد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن احمدبن طالب ، فقیه و ادیب حلبی . رجوع به محمد... شود.
{اخ}
محمدبن احمدبن طالب ، فقیه و ادیب حلبی . رجوع به محمد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن احمدبن علی بن حسن بن شاذان قمی . رجوع به ابن شاذان ابوالحسن محمدبن احمد... شود.
{اخ}
محمدبن احمدبن علی بن حسن بن شاذان قمی . رجوع به ابن شاذان ابوالحسن محمدبن احمد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن احمد جیانی . رجوع به محمد... شود.
{اخ}
محمدبن احمد جیانی . رجوع به محمد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن احمد، معروف به مطبوع العبدوس . رجوع به مطبوع العبدوس ... شود.
{اخ}
محمدبن احمد، معروف به مطبوع العبدوس . رجوع به مطبوع العبدوس ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن احمدبن محمد مغربی . رجوع به محمد... شود.
{اخ}
محمدبن احمدبن محمد مغربی . رجوع به محمد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن احمد مزنی . رجوع به محمد... شود.
{اخ}
محمدبن احمد مزنی . رجوع به محمد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن ایوب بغدادی ، مقری . رجوع به ابن شنبوذ ابوالحسن محمد... شود.
{اخ}
محمدبن ایوب بغدادی ، مقری . رجوع به ابن شنبوذ ابوالحسن محمد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن بشر. رجوع به سوسنجردی ابوالحسن محمد... شود.
{اخ}
محمدبن بشر. رجوع به سوسنجردی ابوالحسن محمد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن جعفر. او را رسائلی است . (ابن الندیم ).
{اخ}
محمدبن جعفر. او را رسائلی است . (ابن الندیم ).
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن جعفربن ثوابه . رجوع به محمد... شود.
{اخ}
محمدبن جعفربن ثوابه . رجوع به محمد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن جعفربن محمدبن هارون بن النجار. رجوع به محمد... شود.
{اخ}
محمدبن جعفربن محمدبن هارون بن النجار. رجوع به محمد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن الحارث التمیمی . رجوع به محمدبن الحارث ... شود.
{اخ}
محمدبن الحارث التمیمی . رجوع به محمدبن الحارث ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن حامدبن سری . رجوع به محمد... شود.
{اخ}
محمدبن حامدبن سری . رجوع به محمد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن حسن بن ابی یزید. تابعی است .
{اخ}
محمدبن حسن بن ابی یزید. تابعی است .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن حسن جوهری . رجوع به جوهری محمد... شود.
{اخ}
محمدبن حسن جوهری . رجوع به جوهری محمد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن الحسین . از علمای نحو و لغت . او راست : کتاب شرح الجرمی . کتاب الهدایه . کتاب العلل . (ابن الندیم ).
{اخ}
محمدبن الحسین . از علمای نحو و لغت . او راست : کتاب شرح الجرمی . کتاب الهدایه . کتاب العلل . (ابن الندیم ).
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{حافظ...}
محمدبن حسین بن حبیب القاضی الوداعی . رجوع به محمد... شود.
{حافظ...}
محمدبن حسین بن حبیب القاضی الوداعی . رجوع به محمد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن حسین بن حسن بیهقی نیشابوری ، معروف به قطب کیدری . عالم شیعی در قرن ششم ، شاگرد ابن حمزه طوسی . از کتب او شرح نهج البلاغه است به نام حدائقالحقائق که در سال 576 ه' . ق. از آن فراغت یافته است و کتاب اصباح در فقه اثناعشری .
{اخ}
محمدبن حسین بن حسن بیهقی نیشابوری ، معروف به قطب کیدری . عالم شیعی در قرن ششم ، شاگرد ابن حمزه طوسی . از کتب او شرح نهج البلاغه است به نام حدائقالحقائق که در سال 576 ه' . ق. از آن فراغت یافته است و کتاب اصباح در فقه اثناعشری .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن حسین بن موسی بن ابراهیم ، مشهور به سید رضی . رجوع به محمدبن حسین ... و رجوع به رضی (سید...) شود.
{اخ}
محمدبن حسین بن موسی بن ابراهیم ، مشهور به سید رضی . رجوع به محمدبن حسین ... و رجوع به رضی (سید...) شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن حمران الدفلی العجلی . رجوع به محمد... شود.
{اخ}
محمدبن حمران الدفلی العجلی . رجوع به محمد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن زیدبن مسلمه ، ابن ابی شملین . رجوع به محمد... شود.
{اخ}
محمدبن زیدبن مسلمه ، ابن ابی شملین . رجوع به محمد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن السلامی . رجوع به محمد... شود.
{اخ}
محمدبن السلامی . رجوع به محمد... شود.
[اَبُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن سلمی شعبانی ، معروف به مغنم مصری . رجوع به مغنم مصری ابوالحسن محمد... شود.
{اخ}
محمدبن سلمی شعبانی ، معروف به مغنم مصری . رجوع به مغنم مصری ابوالحسن محمد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن سلیمان . تابعی است .
{اخ}
محمدبن سلیمان . تابعی است .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن عبدالرحمن بکری صدیقی شافعی . رجوع به محمد... شود.
{اخ}
محمدبن عبدالرحمن بکری صدیقی شافعی . رجوع به محمد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن عبداللّه بن حمدان . رجوع به محمد... شود.
{اخ}
محمدبن عبداللّه بن حمدان . رجوع به محمد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن عبداللّه بن محمد نحوی قرطبی اندلسی . متوفی 641 ه' . ق.و او به ابن الحاج مشهور است . رجوع به محمد... شود.
{اخ}
محمدبن عبداللّه بن محمد نحوی قرطبی اندلسی . متوفی 641 ه' . ق.و او به ابن الحاج مشهور است . رجوع به محمد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن عبداللّه بن محمدبن محمدبن یحیی بن خلیس سلامی ، شاعر. رجوع به محمدبن عبداللّه بن محمد... شود.
{اخ}
محمدبن عبداللّه بن محمدبن محمدبن یحیی بن خلیس سلامی ، شاعر. رجوع به محمدبن عبداللّه بن محمد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن عبداللّه بن محمد هاشمی بغدادی ، شاعر. رجوع به ابن سکره ... شود.
{اخ}
محمدبن عبداللّه بن محمد هاشمی بغدادی ، شاعر. رجوع به ابن سکره ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن عبداللّه کسائی . رجوع به محمد... شود.
{اخ}
محمدبن عبداللّه کسائی . رجوع به محمد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن عبدالملک بن ابراهیم بن احمد همدانی . رجوع به محمد... شود.
{اخ}
محمدبن عبدالملک بن ابراهیم بن احمد همدانی . رجوع به محمد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن عبدالملک کرجی . رجوع به محمد... شود.
{اخ}
محمدبن عبدالملک کرجی . رجوع به محمد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن عبدالواحد شافعی اردستانی . رجوع به محمد... شود.
{اخ}
محمدبن عبدالواحد شافعی اردستانی . رجوع به محمد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن علی الاَبری . رجوع به محمد... شود.
{اخ}
محمدبن علی الاَبری . رجوع به محمد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن علی بصری ، متکلم معتزلی . رجوع به محمد... شود.
{اخ}
محمدبن علی بصری ، متکلم معتزلی . رجوع به محمد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن علی بن الحسن بن عمر واسطی . رجوع به ابن ابی الصقر ابوالحسن محمد... شود.
{اخ}
محمدبن علی بن الحسن بن عمر واسطی . رجوع به ابن ابی الصقر ابوالحسن محمد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن علی بن حسین بن عمربن ابی الصقر واسطی . رجوع به محمد... شود.
{اخ}
محمدبن علی بن حسین بن عمربن ابی الصقر واسطی . رجوع به محمد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن علی بن سهل ماسرجسی نیشابوری . فقیه شافعی . یکی از ائمه فقهاء خراسان ، صاحب ابواسحاق مروزی و همسفر او به مصر. پس از مرگ ابواسحاق به بغداد شد و سپس بخراسان بازگشت و به سال 344 ه' . ق. در نیشابور بتدریس پرداخت و ابوطیب طبری فقه از او فراگرفته است . به هفتادوشش سالگی در سنه 384 درگذشت .
{اخ}
محمدبن علی بن سهل ماسرجسی نیشابوری . فقیه شافعی . یکی از ائمه فقهاء خراسان ، صاحب ابواسحاق مروزی و همسفر او به مصر. پس از مرگ ابواسحاق به بغداد شد و سپس بخراسان بازگشت و به سال 344 ه' . ق. در نیشابور بتدریس پرداخت و ابوطیب طبری فقه از او فراگرفته است . به هفتادوشش سالگی در سنه 384 درگذشت .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن علی بن الفضل بن تمام الدهقان . رجوع به ابن تمام الدهقان الکوفی ... شود.
{اخ}
محمدبن علی بن الفضل بن تمام الدهقان . رجوع به ابن تمام الدهقان الکوفی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن علی مالکی شاذلی . رجوع به محمد... شود.
{اخ}
محمدبن علی مالکی شاذلی . رجوع به محمد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن علی بن محمد ازدی . رجوع به محمد... شود.
{اخ}
محمدبن علی بن محمد ازدی . رجوع به محمد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن علی دقیقی . رجوع به محمد... شود.
{اخ}
محمدبن علی دقیقی . رجوع به محمد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن علی واسطی . رجوع به محمد... شود.
{اخ}
محمدبن علی واسطی . رجوع به محمد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن عمروبن علقمةبن وقاص اللیثی . صحابیست .
{اخ}
محمدبن عمروبن علقمةبن وقاص اللیثی . صحابیست .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن عیسی المنجم . رجوع به ابن ابی عباد... شود.
{اخ}
محمدبن عیسی المنجم . رجوع به ابن ابی عباد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن قاسم بصری . یکی از علماء انساب . از کتب اوست : کتاب الانساب و الاخبار. کتاب اخبار الفرس و انسابها. کتاب المنافرات بین القبایل و اشراف العشائر و اقضیة الحکام بینهم فی ذلک . (ابن الندیم ).
{اخ}
محمدبن قاسم بصری . یکی از علماء انساب . از کتب اوست : کتاب الانساب و الاخبار. کتاب اخبار الفرس و انسابها. کتاب المنافرات بین القبایل و اشراف العشائر و اقضیة الحکام بینهم فی ذلک . (ابن الندیم ).
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن قاسم فقیه . رجوع به محمد... شود.
{اخ}
محمدبن قاسم فقیه . رجوع به محمد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن المبارک ، مکنی به ابوالبقابن محمدبن عبداللّه بغدادی . رجوع به ابن الخل ... شود.
{اخ}
محمدبن المبارک ، مکنی به ابوالبقابن محمدبن عبداللّه بغدادی . رجوع به ابن الخل ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن محمد سامری . رجوع به محمد... شود.
{اخ}
محمدبن محمد سامری . رجوع به محمد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن محمدبن عیسی بن عبدالرحمن بن عبدالصمد، مولی سعیدبن العاص ، ملقب به حبش و معروف به ابن ابی الورد. رجوع به محمد... شود.
{اخ}
محمدبن محمدبن عیسی بن عبدالرحمن بن عبدالصمد، مولی سعیدبن العاص ، ملقب به حبش و معروف به ابن ابی الورد. رجوع به محمد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن مرزوقبن عبدالرحمن بغدادی زعفرانی . رجوع به محمد... شود.
{اخ}
محمدبن مرزوقبن عبدالرحمن بغدادی زعفرانی . رجوع به محمد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن مصعب القرقسانی . تابعی است .
{اخ}
محمدبن مصعب القرقسانی . تابعی است .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن هانی ازدی اندلسی ، شاعر. رجوع به ابن هانی ... شود.
{اخ}
محمدبن هانی ازدی اندلسی ، شاعر. رجوع به ابن هانی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن هلال بن محسن صابی . رجوع به محمد... شود.
{اخ}
محمدبن هلال بن محسن صابی . رجوع به محمد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمدبن یوسف عامری . رجوع به ابوالحسن عامری شود.
{اخ}
محمدبن یوسف عامری . رجوع به ابوالحسن عامری شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمد بکری مصری . رجوع به محمد بکری ...، رجوع به محمدبن عبدالرحمن بکری شود.
{اخ}
محمد بکری مصری . رجوع به محمد بکری ...، رجوع به محمدبن عبدالرحمن بکری شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
محمودبن احمد فارابی . رجوع به محمد... شود.
{اخ}
محمودبن احمد فارابی . رجوع به محمد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
مختاربن حسن بن عبدون . رجوع به ابن بطلان ابوالحسن مختاربن حسن ... شود.
{اخ}
مختاربن حسن بن عبدون . رجوع به ابن بطلان ابوالحسن مختاربن حسن ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
مختاربن عبدالرحمن بن مختاربن شهر رعینی ، معروف به ابن شهر. یکی از علماء هندسه و نجوم و لغت و نحو و حدیث و شعر و کلام . او در آخر عهد زهیرةالعامری متصدی قضا بوده و به سال 453 ه' . ق. بقرطبه درگذشته است .
{اخ}
مختاربن عبدالرحمن بن مختاربن شهر رعینی ، معروف به ابن شهر. یکی از علماء هندسه و نجوم و لغت و نحو و حدیث و شعر و کلام . او در آخر عهد زهیرةالعامری متصدی قضا بوده و به سال 453 ه' . ق. بقرطبه درگذشته است .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
مرزبان سغدی . رجوع به حبیب السیر ج 1 ص 341 شود.
{اخ}
مرزبان سغدی . رجوع به حبیب السیر ج 1 ص 341 شود.
[اَ بُل ْح َ س َ]
{اخ}
مسددبن مسرهد. رجوع به مسدد... شود.
{اخ}
مسددبن مسرهد. رجوع به مسدد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
مسعودی علی بن الحسین . رجوع به مسعودی ... شود.
{اخ}
مسعودی علی بن الحسین . رجوع به مسعودی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
مسلم بن یناق. از روات حدیث است .
{اخ}
مسلم بن یناق. از روات حدیث است .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
مطیعبن عبداللّه الغزال . محدث است و یحیی القطان از او روایت کند.
{اخ}
مطیعبن عبداللّه الغزال . محدث است و یحیی القطان از او روایت کند.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
معاویةبن هشام . محدث است .
{اخ}
معاویةبن هشام . محدث است .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
معلی بن زیاد الفردوسی . محدث است .
{اخ}
معلی بن زیاد الفردوسی . محدث است .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
معلی بن فضل . محدث است .
{اخ}
معلی بن فضل . محدث است .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
مغربی وزیر بکجور. رجوع به حبیب السیر ج 1 ص 392 شود.
{اخ}
مغربی وزیر بکجور. رجوع به حبیب السیر ج 1 ص 392 شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
مغربی از شهود صحت رصد ابوسهل ویجن بن رستم کوهی . رجوع به ابوسهل ویجن ... شود.
{اخ}
مغربی از شهود صحت رصد ابوسهل ویجن بن رستم کوهی . رجوع به ابوسهل ویجن ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
مفتی معروف بساعاتی . او راست : مفاتیح العلوم .
{اخ}
مفتی معروف بساعاتی . او راست : مفاتیح العلوم .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
مقاتل بن سلیمان بن بشیر خراسانی مروزی ،صاحب تفسیر مشهور. رجوع به مقاتل بن سلیمان ... شود.
{اخ}
مقاتل بن سلیمان بن بشیر خراسانی مروزی ،صاحب تفسیر مشهور. رجوع به مقاتل بن سلیمان ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
مقاتل بن محمد الرازی . محدث است .
{اخ}
مقاتل بن محمد الرازی . محدث است .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
مقری شطنوخی (؟ ) مصری . او راست : کتاب مناقب شیخ عبدالقادر گیلانی در سه مجلد. (از کشف الظنون ).
{اخ}
مقری شطنوخی (؟ ) مصری . او راست : کتاب مناقب شیخ عبدالقادر گیلانی در سه مجلد. (از کشف الظنون ).
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
ملک الافضل علی نورالدین بن السلطان صلاح الدین . یوسف بن ایوب . رجوع به علی نورالدین ... شود.
{اخ}
ملک الافضل علی نورالدین بن السلطان صلاح الدین . یوسف بن ایوب . رجوع به علی نورالدین ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
ملک العادل علی بن سلار سیف الدین . رجوع به ابن سلار... شود.
{اخ}
ملک العادل علی بن سلار سیف الدین . رجوع به ابن سلار... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
منصوربن اسماعیل بن عمر راس عینی مصری ضریر فقیه شافعی . رجوع به منصوربن اسماعیل شود.
{اخ}
منصوربن اسماعیل بن عمر راس عینی مصری ضریر فقیه شافعی . رجوع به منصوربن اسماعیل شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
منصوربن حسن میمندی . ممدوح فرخی :
تاج هنر و گنج خرد خواجه سید
منصور حسن بارخدای همه احرار
از بوی و خصال تو زخاک و گل میمند
بی رنج همه عطر خوش آمیزد عطار.
عمید خسرو منصور، ابوالحسن منصور
که جاودان ز جهان شاد باد و برخوردار.
{اخ}
منصوربن حسن میمندی . ممدوح فرخی :
تاج هنر و گنج خرد خواجه سید
منصور حسن بارخدای همه احرار
از بوی و خصال تو زخاک و گل میمند
بی رنج همه عطر خوش آمیزد عطار.
عمید خسرو منصور، ابوالحسن منصور
که جاودان ز جهان شاد باد و برخوردار.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
موسی بن ابی عائشه . محدث است .
{اخ}
موسی بن ابی عائشه . محدث است .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
موسی الکاظم بن جعفر الصادقبن محمد الباقربن علی زین العابدین بن الحسین بن علی بن ابیطالب علیهم السلام . رجوع به موسی الکاظم (امام ...)... شود.
{اخ}
موسی الکاظم بن جعفر الصادقبن محمد الباقربن علی زین العابدین بن الحسین بن علی بن ابیطالب علیهم السلام . رجوع به موسی الکاظم (امام ...)... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
موسی بن کبریاء نوبختی . یکی از منجمین مشهور درنیمه اول مائه چهارم هجری . رجوع به آل نوبخت شود.
{اخ}
موسی بن کبریاء نوبختی . یکی از منجمین مشهور درنیمه اول مائه چهارم هجری . رجوع به آل نوبخت شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
مولی بنی نوفل . صحابی است و برخی نام او را ابوحسین و هم ابوحسان گفته اند.
{اخ}
مولی بنی نوفل . صحابی است و برخی نام او را ابوحسین و هم ابوحسان گفته اند.
[اَ بُل ْح َ س َ]
{اخ}
مولی الحارث بن نوفل الهاشمی . تابعی است . او از ابن عباس و از او عمروبن معتب روایت کند.
{اخ}
مولی الحارث بن نوفل الهاشمی . تابعی است . او از ابن عباس و از او عمروبن معتب روایت کند.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
مویدبن محمدبن علی طوسی نیشابوری . رجوع به مویدبن محمدبن علی ... شود.
{اخ}
مویدبن محمدبن علی طوسی نیشابوری . رجوع به مویدبن محمدبن علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
مهاجر. محدث است و ابوعوانه از او روایت کند.
{اخ}
مهاجر. محدث است و ابوعوانه از او روایت کند.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
مهذب الدین شاعر. علی بن ابی الوفا سعدبن ابی الحسن علی بن عبدالواحدبن عبدالقاهربن احمدبن مسهر موصلی ، آمدی . مولد وی شهر آمد. و مادح خلفاء و ملوک و امرا بود و ابن خلکان دیوان او را در دو مجلد دیده است . وفات او در صفر 543 ه' . ق. بوده است .
{اخ}
مهذب الدین شاعر. علی بن ابی الوفا سعدبن ابی الحسن علی بن عبدالواحدبن عبدالقاهربن احمدبن مسهر موصلی ، آمدی . مولد وی شهر آمد. و مادح خلفاء و ملوک و امرا بود و ابن خلکان دیوان او را در دو مجلد دیده است . وفات او در صفر 543 ه' . ق. بوده است .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
مهلبی . رجوع به حبیب السیر ج 1 ص 391 شود.
{اخ}
مهلبی . رجوع به حبیب السیر ج 1 ص 391 شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
مهیاربن مرزویه ، کاتب فارسی دیلمی و شاعر مشهور. رجوع به مهیار... شود.
{اخ}
مهیاربن مرزویه ، کاتب فارسی دیلمی و شاعر مشهور. رجوع به مهیار... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
میثمی علی بن اسماعیل . رجوع به علی بن اسماعیل ... شود.
{اخ}
میثمی علی بن اسماعیل . رجوع به علی بن اسماعیل ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
ناصربن حمزةبن ناصربن زید، ملقب بنصیرالدین ، وزیر ناصر لدین اللّه خلیفه عباسی . رجوع به ناصر... شود.
{اخ}
ناصربن حمزةبن ناصربن زید، ملقب بنصیرالدین ، وزیر ناصر لدین اللّه خلیفه عباسی . رجوع به ناصر... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
نجار. یکی از مشایخ معاصر با خواجه عبداللّه انصاری . که شرح حال او در کتاب خواجه آمده و نفحات ازآن نقل کرده . رجوع به نامه دانشوران ج 3 ص 39 شود.
{اخ}
نجار. یکی از مشایخ معاصر با خواجه عبداللّه انصاری . که شرح حال او در کتاب خواجه آمده و نفحات ازآن نقل کرده . رجوع به نامه دانشوران ج 3 ص 39 شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
نساج . خیربن عبداللّه . یکی از مشایخ صوفیه و اصل او از سرمن رای است و به بغداد اقامت داشت و درک صحبت ابوحمزه بغدادی و سری سقطی و ابراهیم خواص کرده و در صدوبیست سالگی به سال 322 ه' . ق. درگذشته است . نام او را محمدبن ابراهیم یا محمدبن اسماعیل نیز گفته اند. او گوید: الخوف سوط اللّه یقوم به انفسنا. و قال : العمل الذی یبلغ الی الغایات هو رویة التقصیر و العجز و الضعف .
{اخ}
نساج . خیربن عبداللّه . یکی از مشایخ صوفیه و اصل او از سرمن رای است و به بغداد اقامت داشت و درک صحبت ابوحمزه بغدادی و سری سقطی و ابراهیم خواص کرده و در صدوبیست سالگی به سال 322 ه' . ق. درگذشته است . نام او را محمدبن ابراهیم یا محمدبن اسماعیل نیز گفته اند. او گوید: الخوف سوط اللّه یقوم به انفسنا. و قال : العمل الذی یبلغ الی الغایات هو رویة التقصیر و العجز و الضعف .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
نسوی . از فقهای شافعی . کتاب المسائل و العلل و الفروق از اوست . (ابن الندیم ).
{اخ}
نسوی . از فقهای شافعی . کتاب المسائل و العلل و الفروق از اوست . (ابن الندیم ).
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
نسوی منجم . شهرزوری گوید مولد و منشاء او شهر ری و شاگرد ابومعشر بلخی است . او راست زیج فاخر. ابوالحسن زندگانی طویل یافته و سنین عمرش به صد رسیده است .
{اخ}
نسوی منجم . شهرزوری گوید مولد و منشاء او شهر ری و شاگرد ابومعشر بلخی است . او راست زیج فاخر. ابوالحسن زندگانی طویل یافته و سنین عمرش به صد رسیده است .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
نصربن احمدبن اسماعیل . چهارمین از سلاطین سامانی . رجوع به نصربن احمد... شود.
{اخ}
نصربن احمدبن اسماعیل . چهارمین از سلاطین سامانی . رجوع به نصربن احمد... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
نصربن اسماعیل نحوی . رجوع به نصر... شود.
{اخ}
نصربن اسماعیل نحوی . رجوع به نصر... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
نصر اول . ابن علی ، ایلک خان . چهارمین از امرای ترکستان . رجوع به ایلک خان ... شود.
{اخ}
نصر اول . ابن علی ، ایلک خان . چهارمین از امرای ترکستان . رجوع به ایلک خان ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
نضربن شمیل بن خرشةبن یزیدبن عبده . رجوع به نضربن شمیل ... شود.
{اخ}
نضربن شمیل بن خرشةبن یزیدبن عبده . رجوع به نضربن شمیل ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
(شیخ ...) واسطی . او راست : کتاب تفسیر مسند. وفات او به سال 310 ه' . ق. بوده است . رجوع به حبیب السیر ج 1 ص 301 شود.
{اخ}
(شیخ ...) واسطی . او راست : کتاب تفسیر مسند. وفات او به سال 310 ه' . ق. بوده است . رجوع به حبیب السیر ج 1 ص 301 شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
واقعبن سحبان . محدث است .
{اخ}
واقعبن سحبان . محدث است .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
وراق. علی بن عیسی بن علی بن عبداللّه الرمانی . رجوع به ابوالحسن رمانی ... شود.
{اخ}
وراق. علی بن عیسی بن علی بن عبداللّه الرمانی . رجوع به ابوالحسن رمانی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
ولیدبن عبیداللّه بن یحیی بن عبیدبن شملال بحتری . رجوع به بحتری ... شود.
{اخ}
ولیدبن عبیداللّه بن یحیی بن عبیدبن شملال بحتری . رجوع به بحتری ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
هارون بن اسماعیل . تابعی است .
{اخ}
هارون بن اسماعیل . تابعی است .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
هارون بن رئاب . رجوع به هارون ... شود.
{اخ}
هارون بن رئاب . رجوع به هارون ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
هبةاللّه بن ابی الغنائم بن التلمیذ. رجوع به ابن تلمیذ موفقالدین ابوالحسن ... شود.
{اخ}
هبةاللّه بن ابی الغنائم بن التلمیذ. رجوع به ابن تلمیذ موفقالدین ابوالحسن ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
هبةاللّه بن حسن ، معروف به حاجب . رجوع به هبةاللّه ... شود.
{اخ}
هبةاللّه بن حسن ، معروف به حاجب . رجوع به هبةاللّه ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
هبةاللّه بن سعید. او طبیب مقتفی خلیفه و استادابن التلمیذ امین الدوله بود و عمری طویل یافت . کتاب الاقناع و کتاب المغنی و کتاب التلخیص از تصانیف طبی اوست . گویند روزی وی گاه برخاستن از مجلس خلیفه مقتفی بعلت پیری در تعب و مشقت بود خلیفه گفت ای حکیم پیر شدی و او پاسخ کرد نعم یا مولانا و تکسرّت قواریری . و این اصطلاحی بود عامیان بغداد را که از آن کبَر سن اراده میکردند. چون برفت مقتفی گفت من از این حکیم تادر خدمت ما بوده است هیچگاه سخنی مبتذل نشنیده ام و گمان برم از استعمال این اصطلاح قصدی داشت چون بپژوهیدند مکشوف گشت که وزیر عون الدین بن هبیره راتبه او راکه بدارالقواریر محول بود قطع کرده است . خلیفه امر کرد تا راتبه او بازدادند و هم اقطاعی بر آن مزید کرد. وفات وی در صدواندسالگی به سال 560 ه' . ق. بود.
{اخ}
هبةاللّه بن سعید. او طبیب مقتفی خلیفه و استادابن التلمیذ امین الدوله بود و عمری طویل یافت . کتاب الاقناع و کتاب المغنی و کتاب التلخیص از تصانیف طبی اوست . گویند روزی وی گاه برخاستن از مجلس خلیفه مقتفی بعلت پیری در تعب و مشقت بود خلیفه گفت ای حکیم پیر شدی و او پاسخ کرد نعم یا مولانا و تکسرّت قواریری . و این اصطلاحی بود عامیان بغداد را که از آن کبَر سن اراده میکردند. چون برفت مقتفی گفت من از این حکیم تادر خدمت ما بوده است هیچگاه سخنی مبتذل نشنیده ام و گمان برم از استعمال این اصطلاح قصدی داشت چون بپژوهیدند مکشوف گشت که وزیر عون الدین بن هبیره راتبه او راکه بدارالقواریر محول بود قطع کرده است . خلیفه امر کرد تا راتبه او بازدادند و هم اقطاعی بر آن مزید کرد. وفات وی در صدواندسالگی به سال 560 ه' . ق. بود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
هبةاللّه بن صاعدبن هبةاللّه . رجوع به ابن التلمیذ موفقالدین ... شود.
{اخ}
هبةاللّه بن صاعدبن هبةاللّه . رجوع به ابن التلمیذ موفقالدین ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
هلال بن ابراهیم بن هلال بن ابراهیم بن زهرون . رجوع به هلال ... شود.
{اخ}
هلال بن ابراهیم بن هلال بن ابراهیم بن زهرون . رجوع به هلال ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
هلال بن محسن بن ابراهیم ابواسحاقبن هلال صابی . رجوع به هلال ... شود.
{اخ}
هلال بن محسن بن ابراهیم ابواسحاقبن هلال صابی . رجوع به هلال ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
هلال بن یساف . محدث است .
{اخ}
هلال بن یساف . محدث است .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
هنائی . رجوع به هنائی علی ... شود.
{اخ}
هنائی . رجوع به هنائی علی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
هیثم بن خالد بصری . محدث است .
{اخ}
هیثم بن خالد بصری . محدث است .
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
یحیی بن اسحاق راوندی . رجوع به یحیی ... شود.
{اخ}
یحیی بن اسحاق راوندی . رجوع به یحیی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
یحیی بن عبدالمعطی بن عبدالنور الزواوی نحوی ، ملقب به زین العابدین . رجوع به ابن معطی زین الدین ابوالحسن ... شود.
{اخ}
یحیی بن عبدالمعطی بن عبدالنور الزواوی نحوی ، ملقب به زین العابدین . رجوع به ابن معطی زین الدین ابوالحسن ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
یحیی بن علی بن عبداللّه عطار اموی . رجوع به یحیی ... شود.
{اخ}
یحیی بن علی بن عبداللّه عطار اموی . رجوع به یحیی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
یحیی بن عیسی بن ابراهیم مصری . رجوع به ابن مطروح جمال الدین ابوالحسن یحیی ... شود.
{اخ}
یحیی بن عیسی بن ابراهیم مصری . رجوع به ابن مطروح جمال الدین ابوالحسن یحیی ... شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
یعقوب بن القطاع . محدث است و ابن المبارک از او روایت کند.
{اخ}
یعقوب بن القطاع . محدث است و ابن المبارک از او روایت کند.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
یغما. رجوع به یغما شود.
{اخ}
یغما. رجوع به یغما شود.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
یمزان بن مجمر. محدث است و از او جریربن عثمان روایت کند.
{اخ}
یمزان بن مجمر. محدث است و از او جریربن عثمان روایت کند.
[اَ بُل ْ ح َ س َ]
{اخ}
یوسف بن مروان . محدث است و از خالدبن حسین روایت کند.
{اخ}
یوسف بن مروان . محدث است و از خالدبن حسین روایت کند.
